Blaggers In The Area!

Ο Matty Blag (1964 - 2000) δημιούργησε τους Blaggers I.T.A. εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '80 με σκοπό να διαδώσει και μουσικά τα μυνήματα των ακροαριστερών οργανώσεων Anti-Fascist Action και Red Action των οποίων ήταν μέλος και οι οποίες μάχονταν κάπως δυναμικά το ...αντίπαλο δέος BNP (Brittish Nationalist Party) και τους ακροδεξίους σκινχεντς. Ο Matty Blag ήξερε καλά τι πολεμούσε καθώς και ο ίδιος ήταν εθνικιστικών - ακροδεξιών πεποιθήσεων, όμως στην φυλακή ένας συγκρατουμενός του τον προσυλητισε στα σοσιαλιστικά ιδεώδη και τον μαρξισμό. Βγαίνοντας από την φυλακή έγινε ο μεγαλύτερος πολέμιος των ακροδεξιών πεποιθήσεων τόσο λεκτικά όσο και ..."φυσικά".

Σκαλίζοντας λίγο τους δίσκους βινυλίου, κάτι που γίνεται όλο και πιο σπάνια (ας όψεται η τεχνολογία), πέσαμε πάνω στο Bad Karma των Blaggers I.T.A. Το άλμπουμ αυτό του 1994 που ίσως να έφτανε ψηλά τους Blaggers Ι.Τ.Α. αν δεν τους χτυπούσε το ...κακό πεπρωμένο! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Οι Blaggers I.T.A. ξεκίνησαν μουσικά την καριέρα τους παίζοντας ένα μάλλον άτεχνο και μέτριων επιδόσεων Oi! - punk - hardcore υβρίδιο. Ο πρώτος δίσκος τους On Yer Toez του 1989 είναι ένας μετριότατος τυπικός punk δίσκος. Όμως με τον καιρό, μέσα από αλλεπάληλες αλλαγές και προσθαφαιρέσεις μελών, και άλλα μουσικά είδη άρχισαν να βρίσκουν το δρόμο τους στον ήχο των Blaggers. Κομβικό σημείο είναι η ενσωμάτωση στο group του Christie, house DJ/MC, ο οποίος τους ακολούθησε σε κάποια τουρ στην Γερμανία (μόνη χώρα που απέκτησαν κάποια fan base πλην της Αγγλίας) ως roadie και σε κάποιες συναυλίες σχεδόν απρόσκλητος ανέβαινε επι σκηνής και ράπαρε πάνω στα κομμάτια.Ακολούθησε ένας ακόμα δίσκος, με τον εύγλωττο τίτλο Fuck Fascism, Fuck Capitalism, Society's Fucked, που τυπώθηκε σε μόλις 200 αντίτυπα από την εταιρεία τους η οποία στην συνέχεια τους έδιωξε κακήν-κακώς. Η αλλαγή στον ήχο τους άρχισε να γίνεται ορατή στο ep Blaggamuffin' του 1991 το οποίο περιλαμβάνει και μια εκπληκτική indie - dance διασκευή του Guns Of Brixton. Εκεινό που δεν άλλαξε ποτέ ήταν η στρατευμένη στα αριστερά οπτική γωνία των δυνατών στίχων του Matty. Τα δυνατά live τους και μια σειρά από EP's και singles, μεταξύ των οποίων και το Here's Johnny για την επερχόμενη εκλογή του John Major, βοήθησαν στο να αποκτήσουν μια δυνατή βάση οπαδών στην Αγγλία. Το 1992 ακολούθησε το παρα πολύ καλό LP United Colours of Blaggers I.T.A. Δυνατό indie - ska - punk παραγεμισμένο με μπολικές λούπες, samples (από πολιτικές ομιλίες και news clips μέχρι Madonna και Public Enemy), σκεφτείτε κάτι μεταξύ EMF και των πιο πρώιμων punk στιγμών των The Clash.Η φήμη των Blaggers πλέον ήταν μεγάλη και οι μεγάλες δισκογραφικές αρχιζαν να τους περιτριγυρίζουν για κάποιο συμβόλαιο. Τελικώς υπέγραψαν στην EMI κάτι που θεωρήθηκε περίπου ως προδοσία στον σκληρό αριστερίστικο πυρήνα των οπαδών τους. Ακολούθησε μια τριάδα από εντυπωσιακά singles (Stresss, Oxygen και Abandon Ship) στο ύφος του United Colours...αλλά ακόμα πιο βελτιωμένα από άποψη σύνθεσης αλλά και εκτέλεσης. Όλα έδειχναν ότι οι Blaggers ήταν το next big thing της βρεττανικής σκηνής. Όμως εδώ ακριβώς θα χτυπήσει το ...κακό κάρμα.Κατά την διάρκεια περιοδείας των Blaggers I.T.A. με τους Manic Street Preachers το 1993 Matty Blag θα δόσει συνέντευξη στον Dave Simpson του Melody Maker. Ο δημοσιοκάφρος, όντας μεθυσμένος, θα προβοκάρει συνέχεια τον Matty κατά την συνέντευξη λέγοντας του συνέχεια "once a fascist always a fascist" και ότι όσοι χτυπούν τους φασίστες γίνονται ίδιοι με αυτούς με αποτέλεσμα να καταλήξει στο νοσοκόμειο με μπόλικα τραύματα. Φυσικά επακολουθήσε μύνηση και δικαστήριο όπου ο Matty τελικώς θα αθωωθεί καιθώς κρίθηκε ότι ο δημοσιογράφος ήταν προκλητικός και υπεύθυνος για ότι του συνέβει. Όμως το κακό είχε γίνει.Από την στιγμή του ξυλοδαρμού του δημοσιογράφου και έπειτα, ο βρεττανικός μουσικός τύπος θα κυρήξει εμπάργκο εναντίον των Blaggers I.T.A. στην καλύτερη αγνοώντας τους επιδεικτικά ενώ στην χειροτερη με παντελώς αρνητικές αναφορές. Μάλιστα θα καταφέρουν παρασκηνιακά να πείσουν τους διοργανωτές του Reading Festival να τους αποσύρουν από το line-up του 1994. H ΕΜΙ πάντως θα κυκλοφορησει εκείνη την χρονιά το Bad Karma το οποίο περιλαμβάνει τα 3 προαναφερθέντα τραγούδια μαζί με άλλα 9 καινούργια δυναμίτες μεταξύ των οποίων το single Mantrap και το καλύτερο ίσως τραγούδι τους Hate Generator. Όμως η παντελής έλλειψη προβολής από τα ΜΜΕ τα χαντάκωσε εμπορικά με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν από την εταιρεία.Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η αυξανόμενη εξάρτηση του Matty Blag στην ηρωίνη οδήγησε στην έκδιωξη του από το γκρουπ. Τελικώς, μετά από ένα-δυο ακόμα singles σε μικρές punk εταιρείες και μια περιόδεια στην Γερμανία με τον Christie να αναλαμβάνει όλα τα φωνητικά, οι Blaggers I.T.A. οδηγήθηκαν άδοξα στην διάλυση το 1995 και την λήθη. Το 2000 ο Matty Blag θα βρεθεί νεκρός από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Τα υπόλοιπα μέλη των Blaggers θα επανασυσταθούν ως Blaggers AKA και θα παίξουν κάποιες συναυλίες στη μνήμη του. Οι Blaggers AKA δίνουν ακόμα σποραδικα κάποιες συναυλίες στην Αγγλία και την Γερμανία κυρίως σε μεγάλες συγκεντρώσεις αριστερού ή αντιφασιστικού χαρακτήρα.Το σύνολο του καταλόγου των Blaggers I.T.A. είναι πλέον κατηργημένο αλλά μπορείτε να βρείτε μεταχειρισμένα αντίτυπα σε sites τύπου Ebay ή σε δισκάδικα στην Αγγλία/Γερμανία. Εδώ μπορείτε να βρείτε σε mp3 το Abandon Ship στην single version από το ομώνυμο ep του 1993.

Links:Dementlieu Punk Archive(Blaggers I.T.A.)

Wikipedia

αναδημοσιευση απο lkrory21's HauptPunkte (για να μην κανουμε τους εξυπνους με ξενα κολυβα)

2 μήνες και….

2 μήνες τώρα βρίσκετε εδώ “κρεμασμένο” το blog του Rock Storm FM.
Ο σταθμός βεβαία δεν υπάρχει αυτό τον καιρό….
Ο πομπός βρίσκεται κάπου “κρυμμένος”.
Η κεραία σκουριάζει από την υγρασία, στην ταράτσα τους στούντιο.
Ενώ ο υπόλοιπος εξοπλισμός χρησιμοποιείται σε κανα πάρτυ, από δω και από κει και μαζεύει γενικώς σκόνη….
Σε λίγες μέρες έρχονται οι διακοπές..
Και χρώματα και μουσικές θα ζωντανέψουν ξανά τα υπαίθρια στούντιο μας, για 4-5 μέρες.
Και μετά θα ξαναγυρίσουμε στην Αθηνά, θα πάμε σε συναυλίες, θα διαβάσουμε για καμιά εξεταστική, θα γραφούμε πάλι το μακρύ μας και το κοντό μας, στο blog.
Αλλά αυτό είναι που θα διαδίδει τον σταθμό, πιο πέρα από εκεί , οπου οι ραδιοφονικοι δεκτές θα μπορούν να συντονίσουν στο 107,8 FM ( το καλοκαίρι ξανά)
Θα τον διαδίδει μέχρι το Λονδίνο (από πού μας σχολίασαν το V for Vendetta). Και θα τον μάθουν άνθρωποι δυο γενιές μεγαλύτεροι από μας που θα μας δίνουν χαρακτηρισμούς που θα άπρεπε να υιοθετήσουμε (bog-κολεκτίβα).
Θα περιμένουν και όλους τους υπολοίπου που γουστάρουν την φάση, και θα μπουν να γραφούν και αυτοί σύντομα.
Και τελικά θα αρχίσουμε να αναζητούμε τρόπους να ζωντανέψει και πέρα από το Σχοινά.
Τα βραδιά, εκεί που πίνουμε μπύρες (κάπου στην Μεσολογγίου συνήθως), αρχίζουμε και ονειροπολούμε, και σκεφτόμαστε πως θα μεταφέρουμε και εδώ το κλίμα του Rock Storm. Πως θα φτιάξουμε έναν ραδιοφωνικό σταθμό στην Αθηνά, ή πως θα αναστήσουμε τα ΑΜ, ή σε τελική ανάλυση πως θα φτιάξουμε έναν πραγματικό σταθμό στο ιντερνετ, με 24ωρη ψυχή, και όχι 20 ώρες κονσέρβα.
Για μας οι 1600 βαλέ επισκέψεις στους πρώτους 2 μήνες και λίγες μέρες είναι εφαλτήριο για να κάνουμε τέτοια σχεδία.
Και όσο μεγαλώνει η κολεκτίβα μας, τόσο πιο εφικτά θα γίνονται.
Και μπορεί που και που να στραβώνουν τα γράμματα, αλλά όσο είμαστε μαζί θα τα καταφέρνουμε.
Και οποίος ονειροπόλος, έχει τέτοια σχεδία, μπορεί πολύ απλά να επικοινωνήσει μαζί μας. Άνθρωποι είμαστε όχι ρομπότ.

Ελπίζω κάποιοι από σας, να μας ακουστούν και στις διακοπές του Πάσχα, και όλα να πάνε καλά και να ήμαστε στον αέρα από Τέταρτη βραδύ, ως το βραδύ της Δευτέρας του Πάσχα, γιατί έχουμε μαζέψει πολύ υλικό για να παίξουμε.

rainboy

LIVE REPORT 6/4 VIBRATORE BIZARRO, HEADQUAKE

Είχαμε την υποψία ότι το συγκεκριμένο live δεν θα είχε πολύ κόσμο. Λίγο οι απανωτές συναυλίες, λίγο το festival στο ΑΝ club την ίδια μέρα και λίγο το ότι είχαν παίξει πριν 2 μήνες περίπου, δικαιολογούσαν την υποψία μας αυτή. Πάντως...

Συνέχεια... εδώ


mushroom freaks

 

Youngblood Brass Band - Is That A Riot?

Oι ίδιοι χαρακτηρίζουν την μουσική τους : Riot Jazz. Post-Hype. Drum Corps Punk. Hiphop/Horn freakout. 5 brass, 3 drummers, a sousaphone and an MC making as much noise as possible. Public Enemy and Antibalas hooking up in Cuba to talk about improvised music, the weather...and later swimming to New Orleans on principle. If KRS-One and Professor Longhair needed a backup band. Blaze/Sear/Brand/Light/Fuse/Burn/Spark/Fire.
Νομίζω ότι αυτό αρκεί για να εξάψει το ενδιαφέρον σε οποιονδήποτε. Πρόκειται λοιπόν για ένα ανατρεπτικο και ανεξάρτητο συγκρότημα από την Αμερική, αποτελούμενο από 3 κρούστες (πως λέγεται αυτός που παίζει κρουστά, αλήθεια;) 5 πνευστούς, 1 MC. Aλλά πέρα από τέτοια εντυπωσιακά χαρακτηριστικά, ο ήχος τους είναι κάτι που θα σε ενθουσιάσει στα αλήθεια. Είναι πολύ ζωντανός και συναισθηματικός, περικλείει μέσα του όλη την ιστορία της Νέας Ορλεανης (υπάρχει και τραγούδι που αφορά την καταστροφή), αλλά δεν τελειώνει εκεί, ακροβατεί από την jazz ως το hip hop, και κάνει ακόμα και τον πιο άσχετο με αυτά τα ιδιώματα ακροατή, να ενθουσιαστεί. Μουσική, απλή λιτή, χωρίς φανφάρες, με ακουστικά όργανα, που όμως σε κάνει να θέλεις να κουνιέσαι συνεχώς. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, και έντονα πολιτικοποιημένος στίχος, καυστικός σε πολλά σημεία (έτσι όπως θα έπρεπε να είναι το hip hop) που σου δείχνει τα παιδιά δεν είναι τυχαία. Δυστυχώς μόλις σήμερα τελείωσε η ευρωπαϊκή περιοδεία για αυτόν τον δίσκο, αλλά λογικά μέσα στο καλοκαίρι θα ξαναέρθουν από αυτή την μεριά του Ατλαντικού, για περιοδεία. Αυτούς να δούμε σε κανα φεστιβάλ, μπας και ξυπνήσουμε λίγο.


Ένας δίσκος που δύσκολα θα ξεκολλήσει από το repeat, απλά γιατί είναι μοναδικός.

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ

rainboy

Placebo – Meds

Oι PLACEBO είναι ένα συγκρότημα, που ποτέ μού dεν συμπάθησα ιδιαιτέρα. Όχι ότι δεν μου άρεσαν τα τραγούδια τους, κάθε άλλο, τα έλιωνα στο παίξιμο συνήθως. Αλλά κάποιες στιγμές, με γύρναγε τα άντερα που ήταν κάτι σαν την Madonna του συγχρόνου ροκ κόσμο, χωρίς να κάνουν κάτι ιδιαίτερο. Ή μάλλον, απλά βασιζόμενοι στην ιδιαιτερότητα της φωνής του Molko, η οποία όντως μπορεί να απογειώσει οτιδήποτε (θυμήσου την καλοκαιρινή επιτυχία του First Day). Αλλά ειδικά ο τελευταίος δίσκος τους ήπαρ’ ότι συμπαγής, ήταν απίστευτα μια από τα ιδία. Και νόμιζες ότι για ανθέ τραγούδι ότι το έχεις ξανακούσει.
Στο καινούργιο συμβαίνει για μια ακόμα φορά αυτό. Ένα άθροισμα τραγουδιών-υποψηφίων επιτυχιών, τα οποία όμως νομίζεις, ότι ήδη τα έχεις ακούσει στο ράδιο και σε μαγαζιά, χιλιάδες φορές. Ή μονή αισθητή διαφορά με το παρελθόν είναι η μεγάλη χρήση των πλήκτρων, χωρίς και αυτό να κάνει συγκλονιστικά διαφορετικό αποτέλεσμα.
Οι φανατικοί θα το αγοράσουν κατευθείαν. Οι υπόλοιποι δεν χρειάζεται!!!! Κάθε φορά που θα θέλετε να ακούσετε placebo, θα ανοίγετε το ράδιο, ή θα πηγαίνετε για καφέ, και θα ακούτε . Τόσο απλά.
Και φετος το καλοκαιρι θα μας φανέ τα συκώτια με τον Molko.

rainboy

The Mars Volta - Frances The Mute

Βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια; Να λοιπόν κάτι έξω από τα συνηθισμένα, που όμως το νοιώθεις τόσο κοντά σου, που νομίζεις ότι ήταν πάντα εδώ. Μια μπαντα που ζει μέσα στο δωμάτιο σου, μέσα στο αυτοκίνητο, σαν να έχει γίνει ο καινούργιος καλύτερος σου φίλος.
Δυστυχώς και εγώ μόλις πρόσφατα τους ανακάλυψα, με αυτή την κυκλοφορία χωρίς να έχω ακούσει το De-Loused In The Comatorium. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Αυτοί και δεκάδες άλλοι είναι κάπου εκεί έξω και περιμένουν να τους ανακαλύψουμε. Και ώρες-ώρες, απορείς, γιατί οι «ροκ» σταθμοί στο ράδιο σε βομβαρδίζουν με τόση κονσέρβα, την ώρα που υπάρχουν τόσα γνωστά γράμματα (είναι μέσα σε πάνω από τις μισές λίστες του 2005 που έχω δει), που πραγματικά μπορούν να ξαναζωντανέψουν το ενδιαφέρον του κόσμου, για τα σύγχρονα συγκροτήματα, αλλά…… όχι……. που να παίξεις 13λεπτο τραγούδι στο ράδιο. Ουστ!!!

Αλλά ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή, μετά τη διάλυση των At the Drive-In, ενός συγκροτήματος με punk χαρακτήρα, σχετικά επιτυχημένο στα τέλη των 90’s. Ο κιθαρίστας (Omar Rodriguez-Lopez) και ο τραγουδιστής (Cedric Bixler-Zavala) σχημάτισαν τους Mars Volta .Τότε αποφάσισαν να αλλάξουν σπορ, και , ηχογράφησαν το "De-Loused In The Comatorium". Τότε άρχισαν να ισορροπούν ανάμεσα σε μια σύγχρονη έννοια του progressive και του post, με πολλά στοιχειά και από αλλά είδη. Μετά ορθέ το "Frances the mute" οπου πραγματικά τα πάντα απογειωθήκαν, σε άλλους κόσμους. Έτσι για την ιστορία να σταλθούμε στο ότι το άλμπουμ είναι concept. Αυτό αφορά τον Jeremy Michael Ward (μέλος των Μars, που έφυγε από υπερβολική δόση, λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους δίσκου) ο οποίος είχε βρει ένα ημερολόγιο, με το οποίο είχε ταυτιστεί, και ο συγγραφείς του οποίου ήταν, ένας υιοθετημένος, που αναζητούσε τους γονείς του. Η ιστορία αυτή αναπτύσσετε σε 5 τραγούδια, το πέμπτο από τα οποία η εταιρία, αψυχολόγητα έσπασε σε 8 tracks, χωρίς ιδιαίτερο λόγω. Επίσης υπάρχει το ομώνυμο τραγούδι του άλμπουμ, το οποίο δεν περιέχετε στον δίσκο, αλλά βρίσκονται οι στίχοι πάνω στο artwork, και το οποίο έχει κυκλοφορήσει σχετικά περιορισμένα σε single (δεν ξερώ αν έχει έρθει στην Ελλάδα).

Όλα αυτά όμως είναι το λιγότερο. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε απλά με ένα concept ροκ δίσκο, έχουμε να κάνουμε πραγματικά με ένα έργο τέχνης. Ένας δίσκος που δεν θέλεις να σταματάς να τον ακούς, όχι μονό γιατί σε αρέσει, γιατί συνεχεία αισθάνεσαι ότι δεν τον έχεις ακούσει αρκετά προσεκτικά, και κάθε φορά ανακαλύπτεις καινούργια γράμματα. Οι λατιν ρυθμοί, οι ψυχεδελικές-φλοϋντικες στιγμές, οι ψιλό alternative κιθάρες σε κάποια ξεσπάσματα, αλλά και κλασσικά ροκ σόλο, και πάνω από όλα φωνή που σπάει κόκαλα, όχι κυρίως για την ποιότητα της, αλλά για την προσαρμοστικότητα της, σε κάθε εναλλαγή του δίσκου.

Τελικά η μουσική που ακούμε και αγαπάμε, έχει ακόμα πολύ μέλλον, και άμα θέλουν οι μουσικοί, μπορούν να ξεφύγουν από το απλό αναμάσημα του παρελθόντος. Ο δρόμος είναι ανοιχτός. Διάθεση να υπάρχει και ανοιχτά αυτιά από τους ακροατές.

Πραγματικά κάντε τον κόπο για μια τουλάχιστον ακρόαση αυτού του αριστουργήματος. … όχι μονό θα με θυμηθείτε, αλλά δεν θα το ξεχάσετε ποτέ.

ΑΠΛΑ ΕΠΟΣ!!!!!

rainboy

live CURRENT 93 1&2 Ιουνίου 06

Η κολεκτίβα που ξεπερνά τα όρια της μουσικής, η μπάντα με τα χίλια συν ένα πρόσωπα, η μουσική κιβωτός που μοναχικά ταξιδεύει στο χάος, το μουσικό, λογοτεχνικό, καλλιτεχνικό, ρεύμα που αδιαφορεί εάν γίνεται αρεστό, το απόλυτο underground φαινόμενο, οι Current 93 επιτέλους στην Ελλάδα.

Έχουμε την τιμή να καλωσορίσουμε τον David M. Tibet και τους εκλεκτούς φίλους του για 2 μοναδικές εμφανίσεις στην Αθήνα, την Πέμπτη 1 και την Παρασκευή 2 Ιουνίου στο Θέατρο ‘Δημήτρης Χόρν’. Με το πολυ-αναμενόμενο νέο album στις αποσκευές τους οι Current 93 επισκέπτονται την Ελλάδα για πρώτη φορά από την ίδρυση τους. Είναι από τις σπάνιες φορές που οι Current 93 θα εμφανιστούν επί σκηνής με τόσο ‘γεμάτη’, υπέρ-πλήρη σύνθεση. Στις δύο συναυλίες στην Αθήνα τον David M. Tibet θα πλαισιώσουν με αλφαβητική σειρά οι :
William Breeze (ex Coil) > Ηλεκτρική Βιόλα
Ben Chasny (Six Organs of Admittance) > Ακουστική & Ηλεκτρική Κιθάρα
John Contreras (Pantaleimon) > Βιολοντσέλο
Baby Dee (Antony & the Johnsons) > Αρπα, Ακορντεόν
Maja Elliott > Πιάνο
Simon Finn > Aκουστική κιθάρα
Matt Sweeney (Chavez – Zwan) > Ακουστική & Ηλεκτρική Κιθάρα
Joolie Wood > Βιολί, Φλάουτο, Φλογέρα

Οι Current 93 θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά υλικό από τον νέο τους δίσκο ‘Black Ships Ate the Sky’ καθώς επίσης και κομμάτια από προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές τους. Οι δύο συναυλίες στην Αθήνα έχουν φεστιβαλικό χαρακτήρα καθώς η κάθε βραδιά περιλαμβάνει ένα τετράωρο θέαμα με opening-acts από σπουδαίους μουσικούς. Σημειωτέον ότι και οι Current 93 θα παρουσιάσουν ένα κατά πολύ διαφορετικό set σε κάθε μία από τις δύο συναυλίες. Αναλυτικά, το πρόγραμμα έχει ως εξής:

Πέμπτη 1 Ιουνίου

* Current 93
* SixOrgans of Admittance
* Maja Elliott

Παρασκευή 2 Ιουνίου

* Current 93
* Simon Finn
* Baby Dee







Θα μπορούσε κανείς να αποπειραθεί να περιγράψει το είδος της μουσικής που παίζουν ή την ατμόσφαιρα που δημιουργούν. Θα ήταν όμως μάταιο, αδιέξοδο, είναι αδύνατο να ταξινομηθεί η να κατηγοριοποιηθεί πλήρως κάτι τόσο πολυσύνθετο, κάτι τόσο μουσικά όσο και συναισθηματικά ιδιόμορφο. Ίσως οι συνεργασίες με κορυφαία ονόματα όπως αυτό του Nick Cave, του Steven Stapleton (φυσικά..), της Bjork, του Marc Almond, του Αntony (..& the Johnsons), της Shirley Collins, του Jhonn Balance (Coil), του Genesis P. Orridge (Psychic TV), της Cosey Fanny Tutti (Throbbing Gristle, Chris&Cosey), του Will Oldham (Bonnie Prince Billy), των Six Organs of Admittance και αμέτρητων άλλων να λένε κάτι για τη μουσική υπόσταση των Current 93. Ίσως πάλι όροι καθαρά μουσικολογικοί όπως ‘συμπαντική’, ‘νεοκλασική’, ‘συμφωνική’, ‘chamber-folk’, ‘ψυχεδελική’, ‘industrial’, ‘αφηγηματική’, ‘μινιμαλιστική’, ‘εκστατική’, ‘σκοτεινή’, ‘ποιητική’ να μπορούν να σκιαγραφήσουν το είδος της μουσικής που παράγει ο David M. Tibet και η παρέα του. Και πάλι όμως, όλα τα παραπάνω μπορούν να αποτυπώσουν μέρος της ουσίας των Current 93.

Με τον ίδιο τρόπο που η ιδεολογική κατεύθυνση του Tibet (όπως εκφράζεται μέσα από την ποίηση του) διχάζει ακόμα και το ίδιο του το κοινό, έτσι και η μουσική της κολεκτίβας (συνοδευτικό στοιχείο της ποίησης - αν και σε πρώτο πλάνο) κινείται πάνω από συμβατικές μουσικές ταμπέλες.

Ένα είναι το μόνο σίγουρο : Η μουσική των Current 93 δεν είναι μία απλή ακουστική εμπειρία, δεν στοχεύει εκεί άλλωστε. Ο ακροατής καλείται να περπατήσει πάνω σε ‘γέφυρες’ που ανοίγονται για να κατανοήσει την παράλληλη συνύπαρξη ξεχωριστών, εκ πρώτης όψεως ‘απομακρυσμένων’ μουσικών ειδών – όπως π.χ. η folk με την industrial. Καλείται επίσης να υπερπηδήσει χάσματα που απλώνονται, για να επιτύχει να ‘γεφυρώσει’ μουσικά είδη των οποίων η συνύπαρξη είναι τολμηρή και δύσκολη – όπως για παράδειγμα η μουσική δωματίου με την ψυχεδέλεια ή τον θόρυβο. Καλείται τέλος να ανοίξει τα αυτιά του και κατά προέκταση το μυαλό του, να ακούσει ανάμεσα στις λέξεις, να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές. Η ποίηση του David M. Tibet παραμένει αμφιλεγόμενη για όσους την ακούν αβίαστα, είναι εύκολα παρεξηγήσιμη (η ύποπτη ακόμα) για όσους επιφανειακά την προσπερνούν. Τούτο δεν σημαίνει πώς όσοι πιστά ακολουθούν τους Current 93 κατανοούν όσα ο David M. Tibet έχει να πει η όσα εννοεί. Ο Tibet το γνωρίζει καλά αυτό.. Γελάει με το κοινό του, κλαίει με το κοινό του, αγαπάει, μισεί, πλησιάζει, απομακρύνει το κοινό του. Δεν παρακαλεί να τον ακούσεις, δεν ζητεί το χειροκρότημα σου, δεν θα απλουστεύσει τις έννοιες για να καταναλωθεί ευρέως, δεν θα ακυρώσει την ποίηση του. Δεν χαϊδεύει κανενός αυτιά, θα είναι ειλικρινής μαζί σου...

Kάθε τους εμφάνιση ανά τον κόσμο μοιάζει με συνάθροιση των απανταχού ‘πιστών’, άνθρωποι από κάθε γωνιά της Γης ταξιδεύουν για να βρεθούν κοντά στα μουσικά (και όχι μόνο ..) είδωλά τους. Τα εισιτήρια για τις συναυλίες τους ‘εξαφανίζονται μήνες πριν αυτές πραγματοποιηθούν κάνοντας πολλούς να μιλούν για τα πιο γρήγορα sold-out live στον κόσμο. Έχοντας διαγράψει μία μουσική πορεία 25 χρόνων και έχοντας δημιουργήσει ένα ετερόκλητο πλην άκρως φανατικό κοινό σε ολόκληρη την υφήλιο, οι Current 93 δεν χρειάζονται συστάσεις.

ΤΙΜΗ ΕΙΔΟΔΟΥ > 44€ (προπώληση) και 48€ (στην είσοδο)

1&2 Ιουνίου 06
Θέατρο ‘Δημήτρης Χόρν’
(Αμερικής 10 Αθήνα)

Είσοδος Κοινού 19:30 - Έναρξη 20:30
Festival Website> www.current93athens.gr

rainboy (αντιγραφωντας το δελτιο τυπου)

ΥΓ να δουμε που θα βρουμε ευρω για ολες τις συναυλιες που θελουμε να παμε.

ή αλλιως πως θα χρεωκοπησει ο εσωτρικος τουρισμος στην Ελλαδα

TEENAGE WASTELAND FEST 6-7/4

Στο ΑΝ Club θα λάβει μέρος το Teenage Wasteland Fest στις 6/4 και 7/4. Και στις δύο μέρες το live θα ξεκινάει στις 21:00 και θα έχει είσοδο 8euro. Την πρώτη ημέρα θα εμφανιστούν:

700 MACHINES, EXISTENZ, AS WE FALL, RAINTEAR και DAY OFF. Τη δεύτερη ημέρα θα εμφανιστούν: ΜΑΜΑ ΚΙΝ, LIQUIDUST, DUENDE, THE DRANKS και DEMERIT.

mushroom freaks

LIVE REPORT 3/4 SOLITUDE AETURNUS, REFLECTION, LITANY, HEATHENDOM

Απόγευμα Δευτέρας και ο μουντός, βροχερός ουρανός ήταν ότι έπρεπε για να μας βάλει στο κλίμα του live που επρόκειτο να παρακολουθήσουμε. Γύρω...

Συνέχεια...εδώ






mushroom freaks

 

LIVE 13/4 HEATHENDOM, ACID BABY, PLANET OF ZEUS, ADD THE RIVER (με την υποστήριξη του Rock Storm Fm)

Την Πέμπτη 13 Απριλίου διοργανώνεται live στο An Club με μπάντες που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της ελληνικής underground σκηνής. Τη βραδιά θα αναλάβουν να ανοίξουν οι έμπειροι ADD THE RIVER με το μοναδικό alternative τρόπο τους. Θα ακολουθήσουν οι PLANET OF ZEUS γνωστοί για το βρώμικο stoner και τις θορυβώδεις ζωντανές εμφανίσεις τους. Οι ACID BABY με νέα μέλη και νέες συνθέσεις θα παρουσιάσουν το heavy rock τους πιο σκληρό και επιθετικό από κάθε άλλη φορά. Οι HEATHENDOM θα κλείσουν το live μεταφέροντας το κοινό μέσα από σκοτεινά doom μονοπάτια μέχρι τα μεσάνυχτα.

Entrance: 7 euros Doors open at 20:00

mushroom freaks

Live αυριο στο Underworld

Μόναχο 1972, Ο Σπιλμπεργκ ήταν εκεί?

Η νεότερη ταινία του Steven Spielberg, "Μόναχο", πριν ακόμα βγει μας προιδέαζε για το ότι θα δημιουργούσε πολύ ντόρο! Και αν όχι τόσο πολύ εδώ στην Ελλάδα, όπου στη συνείδησή του ο κόσμος έχει το ζήτημα ληγμένο, σίγουρα στον δυτικό κόσμο και ιδιαίτερα στην Αμερική (όπου το περιβόητο εβραικό λόμπυ "rules!!").
Και όντως έτσι έγινε.

Set after the massacre of 11 Israeli athletes at the 1972 Munich Olympics, Steven Spielberg's film, Munich, follows a secret Israeli squad assigned to track down and kill the 11 Palestinians suspected of having planned the attack.

Πολλές ήταν οι κριτικές και οι κατηγορίες για τον εβραικής καταγωγής αμερικανό δημιουργό. Και ναι, είναι δημιουργός! Κι αν δεν του το αναγνωρίζουμε για τις περισσότερες ταινίες του, για αυτή πρέπει σίγουρα να ειπωθεί! Ο Σπίλμπεργκ σε αυτή τη ταινία με τον κινηματογράφο που ξέρει να κάνει, (ο γνωστός εξατομικευμένος κινηματογράφος του Hollywood ["our basic assumption was that every single person is a human being, and why he does what he does should be understood"], ο εμβαπτισμός κάθε μυθιστορηματικής αφήγησης στο είδος της περιπέτειας κτλ) και ξέρει πάρα πολύ να τον κάνει (τεχνικά η ταινία είναι άρτια, βλ. κ.Δανίκα κ.α.), κατάφερε να δείξει στοιχεία ενός γνήσιου δημιουργού. Τόλμησε να αμφισβητήσει τις κυρίαρχες και επισημες απόψεις, να ταράξει τα νερά της αμερικάνικης κοινωνίας (πόσο θα το αντιληφθεί ο αμερικάνικος λαός, αυτό είναι άλλο θέμα). Τόλμησε να καταπιαστεί με ένα θέμα τόσο επίκαιρο, όσο πραγματικά δεν γίνεται, και να ξεφύγει αφηγηματικά από μία υλιστική αντίληψη και να παίξει έντεχνα με βαθειά συναισθήματα (ένα ζήτημα που οι περισσότεροι σημερινοί σκηνοθέτες δεν αγγίζουν καν!). Μία τρανή εξαίρεση είναι ο αγαπητός Χάνεκε. Και δεν το λέω καθόλου τυχαία, και οι δύο καινούριες ταινίες των δύο, αν και πατούν σε εκ διαμέτρου αντίθετες αντιλήψεις και πνευματικο/πολιτική παράδοση, θίγουν τις ανυσιχίες και αντιθέσεις του κόσμου έτσι όπως τον βλέπουν.

Κανείς δε θα μπορούσε να περιμένει από τον Σπίλμπεργκ να πάρει θέση υπέρ των παλαιστινίων. Μάλιστα σε αρκετά σημεία φαίνεται και η προσωπική του άποψη στο ζήτημα αυτό, που όπως θα περίμενε κανείς είναι μία μικρή απέχθεια προς τους παλαιστινίους ως τρομοκράτες. Αυτό όμως που κάνει, εκτός του ότι σαφώς διαχωρίζει τους τρομοκράτες από το λαό των παλαιστινίων (κάτι όχι και τόσο αυτονόητο για την αστική δυτική κουλτούρα), είναι ότι θέτει επί τάπητος ανοιχτά το ζήτημα της τρομοκρατίας για τον δυτικό κόσμο.

Δεν τον απασχολεί στο σπίτι του στο Λος Άντζελες ,ή όπου αλλού μένει, η κατάσταση των λαών, είτε λέγονται παλαιστίνιοι, είτε οτιδήποτε. Αυτό που τον απασχολεί όμως είναι η αντίδραση της δύσης απέναντι στη τρομοκρατία. Χαρακτηριστικό είναι ότι αναφέρεται σε πολλά σημεία στη ταινία στο αν υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή των ανθρώπων που ο πρωταγωνιστής καλείται να εκτελέση σε κάθε αποστολή. Αντίστοιχα και στην Αμερική είχε γίνει ολόκληρη ιστορία με το αν υπήρχαν αποδείξεις για τον πόλεμο στο Ιράκ. Ο Σπίλμπεργκ δεν δίνει δίκιο ούτε στον Σαντάμ, ούτε στους παλαιστινίους. Ο Σπίλμπεργκ από τη πλευρά μιας συντηρητικής αστικής κοινωνίας και τη σκοπιά ενός φιλελεύθερου (δηλαδή ατομικιστή) ατόμου, επαναφέρει το ζήτημα των αρχών μιας κοινωνίας και του φιλοσοφικού ζητήματος της ηθικής. Κάτι που πραγματικά όπως πάνε τα πράγματα τήνει να εκλείψει...

Ασχολείται με προβληματισμούς της σημερινής κοινωνίας (ίσως και μόνο της διανόησης της σημερινής κοινωνίας), συγκεντρώνει στην ταινία έναν λόγο δυναμικό σαφώς κατευθυνόμενο σε αυτό που θέτει ως κέντρο της ταινίας (πράγμα που δεν είναι καθόλου το τι έγινε ή δεν έγινε στο μόναχο, άλλωστε και ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ δεν ήταν εκεί, το τι γίνεται στη παλαιστίνη, αλλά το τι κάνει η δική του κοινωνία γι αυτό) , δεν διστάζει ούτε λεπτό να οξύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στον κατάσκοπο και τη διοίκηση της Μοσαντ , ανάμεσα δηλαδή στο άτομο και το κράτος, και τέλος δίνει προς το τέλος σε μια υπέροχη σκηνή παράλληλης δράσης μια καθαρή και ξάστερη απάντηση σε αυτούς που θέλουν να φορτώνουν πολέμους και σφαγές στη συνείδηση του ατόμου (λαού θα λεγα εγώ) , χωρίς το ίδιο να έχει στην πραγματικότητα συμφωνήσει! Μας φέρνει πισω στις αρχές του αστικού πνεύματος. Αλλά θα πρέπει να είμαστε εφυπνησμένοι, ώστε να μη χάσουμε και αυτά τα αστικά μας κεκτημένα!!

Υ.Γ. Πρέπει να τονίσω ότι για όλα αυτά που έχουνα να κάνουν με το θέμα της ταινίας, σημαντική συμμετοχή έχει και ο ένας από τους σεναριογράφους της ταινίας Tony Kushner, πού κάθε επιλογή στην πλοκή ήταν κοινή τους απόφαση.
Σαν ταινία είναι πολύ ωραία, αξίζει κανείς να την έχει δει! Σε αυτή τη ταινία ο Σπίλμπεργκ για τον κινηματογράφο είναι μία προτωπορία!

drakos

LIVE 8/4 NIGHTSTALKER, THE DIVE

Το Σάββατο 8/4 ετοιμαστείτε για ένα μοναδικό live!!! Στο Rodeo club θα εμφανιστούν οι γερόλυκοι της ελληνικής stoner σκηνής NIGHTSTALKER, για να μας τινάξουν άλλη μία φορά τα μυαλά στον αέρα. Μαζί τους οι ΤHE DIVE. Τα λόγια είναι περιττά... όποιος δεν έρθει αυτός θα χάσει!!! Το live (λένε) ότι ξεκινάει στις 22:00.

So come on, we're lost in space
So come on, let's burn it all.

mushroom freaks

LIVE 6/4 VIBRATORE BIZARRO, HEADQUAKE

Οι αγαπημένοι VIBRATORE BIZARRO θα εμφανιστούν στις 6/4 στο club Underworld για ένα live όπως αυτοί ξέρουν να μας προσφέρουν... Μαζί τους οι θρυλικοί HEADQUAKE για μια βραδιά που κανείς δεν πρέπει να χάσει!!!

mushroom freaks

LIVE 14/4 NETHESCERIAL, DECEMBERANCE, MORPHEUS

Την Παρασκευή 14/4 στο club Underworld θα πραγματοποιηθεί ένα σκοτεινό live με μπάντες που ανήκουν στον ακραίο χώρο. Συνήθως δεν γράφουμε για τέτοιου είδους συναυλίες αλλά είναι μιά αρχή... Θα εμφανιστούν οι blacksters από Αλεξανδρούπολη MORPHEUS, οι doom/death DECEMBERANCE και οι ατμοσφαιρικοί blacksters NETHESCERIAL. Το live ξεκινάει στις 20:00.

mushroom freaks

V for Vendetta

“Remember, remember the 5th of November”

Πίσω στη αρχές της δεκαετίας του 1980 κυκλοφορούσε στην Αγγλία ένα περιοδικό με κόμικς που λεγόταν Warrior. Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή του στριπ, ήταν και το V for Vendetta, το οποίο το έγραφε, πολύ νέος ακόμα Alan Moore. Αυτός, λίγο καιρό πριν «είχε φάει τα μούτρα του», όταν προτείνε αυτή την ιστορία στην DC, οπού του είπαν ότι δεν πρόκειται κάνεις να θέλει για ηρώα έναν transsexual αναρχικό. Τότε λοιπόν βρήκε και αυτός στέγη στην Αγγλία, οπού άλλαξε πολλά στοιχειά της ιστορίας έτσι ώστε να ταιριάζουν με το αγγλικό ύφος. Το Warrior όμως χρεοκόπησε στο 25 τεύχος, και έτσι η DC, που πλέον είχε δει την τεραστία επιτυχία της ιστορίας βρέθηκε εκεί για να πάρει τα δικαιώματα και να επανεκδώσει από την αρχή το κόμικς, και συνεχίζοντας και άλλο την Ιστορία.
Γιατί τόσο αμφισβητούμενο αυτό το κόμικς; Γιατί ξεφεύγει παρά πολύ από τα πρότυπα των υπερωικών κόμικς. Δεν υπάρχουν σαφείς διαχωρισμοί για το αν ο ήρωας είναι καλός ή κακός, τρελός ή λογικός. Αυτό βεβαία αλλάζει αρκετά στην ταινία καθώς, είναι με τέτοια σαφήνεια τοποθετημένα τα γεγονότα, που δεν αμφιβάλεις καθόλου, με το αν έχει δίκιο ή άδικο, και έτσι χάνεται ως ένα βαθμό η μαγεία του κόμικς. Και σίγουρα μας κάνει να απορούμε πως από τα δεκάδες πιο επιτυχημένα κόμικς που δεν έχουν γίνει ακόμα ταινία, διάλεξαν κάτι τόσο αμφισβητούμενο (για τα δικά τους δεδομένα). Και μάλιστα το αναπροσάρμοσαν, έτσι ώστε να ταιριάζει περισσότερο με τους «φόβους» της εποχής μας. Στο κόμικς η ιστορία ήταν τοποθετημένη στο κοντινό μέλλον (για τότε) και η κυρία εμμονή είναι οι οργουελλιανες καταστάσεις παρακολούθησης. Αντιθέτως στην ταινία, μπαίνουν αρκετά πιο έντονα οι φοβίες για βιολογικούς πολέμους κτλ.
Η ταινία γενικά είναι καλογυρισμένη, και στα τεχνικά μέρη δεν ξεφεύγει από τα πρότυπα των αναλογών ταινιών, των τελευταίων χρονών. Ενδιαφέρον πάντως ήταν, ότι κράτησε το αφηγηματικό στυλ του κομικ, οπού βλέπουμε την ιστορία να εξελίσσετε μέσα από τα ματιά των «δευτεραγωνιστών». Η Natalie Portman, μας μάγεψε για άλλη μια φορά.
Από κει και πέρα η ιδιαιτερότητα της ταινίας είναι η εκπληκτική ιστορία (που προφανώς οφείλετε στο εξαίσιο κομικ). Αυτήν σίγουρα αν την αναλύσουμε πολιτικά, θα δούμε ότι μπάζει από παντού,, και είναι οριακά παιδικός ο τρόπος που βάζει τα ζητήματα. Αλλά ακόμα και έτσι το πώς μπορεί να γίνεται κομμάτι της λαϊκής παράδοσης ο μύθος ενός αναρχικού μασκοφόρου εκδικητή (ή όχι μονό ενός), ή η ευχαρίστηση που σου δίνει για μια φορά να βλέπεις μια ιστορία από την ανάποδη (εκεί οπού κακοί δεν είναι οι Βιετκονγκ, ή οι Μουσουλμάνοι κτλ), είναι πράγματα που σε κάνουν να βγαίνεις από την σκοτεινή αίθουσα με πολύ μεγαλύτερη ευχαρίστηση από ότι σε οποία άλλη περιπέτεια έχεις δει τα τελευταία χρονιά. Πως να το κάνουμε πάντα θα ενθουσιαζόμαστε όταν βλέπουμε μια φασιστική κυβέρνηση να καταρρέει από τον ίδιο τον λαό (έστω και τόσο απλοϊκά όσο δείχνει η ταινία).
Σίγουρα αυτή την βδομάδα , σε σχέση με το Βασικό Ενιστικό 2 και την Λάσου, δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι άλλο που να πρέπει να δεις στο σίτεμα.

Και έτσι για το τέλος, γιατί η σίγουρα η απορία που θα έχουν οι περσότεροι θα είναι τι έγινε στις 5 Νοέμβρη, τι ήταν η πρώτη σκηνή της ταινίας, και τι είναι αυτή η μάσκα.
Το 1605, έγινε μια στάση στην Αγγλία, γνωστή ως η συνομωσία της πυρίτιδας (Gunpowder Plot) από τους καθολικούς, που αντιδρούσαν στο ότι ο Βασιλιάς James I , ήταν Προτεστάντης, και καταργούταν σιγά ο καθολικισμός. Τα προηγούμενα χρονιά έκαναν διαφορές αποτυχημένες απόπειρες δολοφονίας του βασιλιά . Η τελευταία ήταν αυτή, και είχαν σκοπό να σκοτώσουν τον βασιλιά και όλους τους προτεστάντες αριστοκράτες, ανατινάζοντας το κοινοβούλιο. Τελικά απέτυχαν, και σε πολλές χώρες, γιορτάζουν με πυροτεχνήματα την 5 Νοέμβρη, ως την νίκη των προτεσταντών επί του καθολικισμού. Ο Guy Fawkes ήταν αυτός που είχε αναλάβει το στρατιωτικό μέρος της επιχείρησης. Στις 5 Νοέμβρη συνηθίζουν σε πολλές πόλεις να καινέ ή να κρεμάνε ομοίωμα του.
Τελικά η αυτή η νύχτα έμεινε στην παράδοση με αυτό το ποιητάκοι. (την αρχή τραγουδάει ο John Lennon στο Remember και μετά ακούγεται μια έκρηξη)



Remember, remember the fifth of November,
gunpowder, treason and plot,
I see no reason why gunpowder treason
should ever be forgot.
Guy Fawkes, Guy Fawkes,
'twas his intent
to blow up the King and the Parliament.
Three score barrels of powder below,
Poor old England to overthrow:
By God's providence he was catch'd
With a dark lantern and burning match.
Holloa boys, holloa boys, make the bells ring.
Holloa boys, holloa boys, God save the King!
Hip hip hoorah!
A penny loaf to feed the Pope.
A farthing o' cheese to choke him.
A pint of beer to rinse it down.
A faggot of sticks to burn him.
Burn him in a tub of tar.
Burn him like a blazing star.
Burn his body from his head.
Then we'll say ol' Pope is dead.
Hip hip hoorah!
Hip hip hoorah!

rainboy

το LINE UP TOY ROCK WAVE (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ)

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΟΥ ΡΟΚ ΣΤΟΡΜ

Συμφωνα με εγκυρες πληρογοριες το line up του φετινου φεστιβαλ, που θα διεξαχθει στον γνωστο χωρο στην Μαλακασα για αλλη μια χρονια θα ειναι.

Πεμπτη 6 Ιουλη

AC/DC

MOTORHEAD

SYSTEM OF A DOWN

MONSTER MAGNET

NIGHTALKER

Παρασκευη 7 Ιουλη

PEARL JAM

MOBY (γινεται αλλιως φεστιβαλ?)

STONE ROSES

CAT POWER

FILM

Σαββατο 8 Ιουλη

MORISSEY

FRANZ FERDINAND

ARCTIC MONKEYS

KAISER CHIEFS

RAINING PLEASURE

Tα εισητηρια θα στοιχιζουν 70 ευρω για καθε μερα και 180 και τις 3. Σε λιγο θα μαθουμε και για τις μπυρες. Καλη διασκεδαση και

Kαλη Πρωταπριλια

rainboy

FILM – ANGEL B

Στα 00’s μας ανέμενε μια ανάταση του αγγλόφωνου ροκ στην χωρά μας, υστέρα από τα δύσκολα χρόνια των 90’s, που οποίος δεν έπαιζε τα ακόρντα των Τρυπών, και δεν μιμούταν τους καταραμένους της ελληνικής σκηνής (Σιδηροπουλο, Ασιμο κτλ) δεν είχε καμιά ελπίδα. Τα τελευταία χρονιά είδαμε πολλά σχήματα με αγγλικό στίχο να καταξιώνονται. Και όχι λίγα να υπογραφούν και σε πολυεθνικές (raining pleasure, film κτλ), χωρίς βεβαία να «σπανέ» ταμεία καταφέρνουν να κάνουν πολύ αξιόλογες δουλειές, με προοπτικές διεθνούς διανομής.
Βεβαία για μένα είναι απορίας άξιο γιατί η ΕΜΙ υπέγραψε τους Film, καθώς ο ήχος τους δύσκολα θα γίνει αποδεκτός στο ευρύ κοινό, και δύσκολα θα καταγράψει τις πωλήσεις που αναμένουν οι γραφιάδες της εταιρίας. Μακάρι βεβαία να έχει επιτυχία το album, και να πάνε καλά και οι διεθνείς διανομές, αλλά δυστυχώς σε αυτά τα γράμματα υπάρχει «ταβάνι».
Λοιπόν πάμε σε κάθε αυτό τον δίσκο, ο ήχος είναι αρκετά πιο εκλεπτυσμένος από το No Luggage, ή είναι καλύτερη η παραγωγή όπως γράφεται συνήθως. Χαρακτηριστικό όπως πάντα της μπάντας παραμένει η φωνή της Έλενας Αβάρα, που είναι αυτή που δίνει μοναδική «προσωπικότητα» στον ήχο. Το ομώνυμο κομματάκι ήδη αποκτά προϋποθέσεις hit, ενώ τα περισσότερα του δίσκου δεν υστερούν σε τίποτα. Αντιθέτως σαν σύνολο ο δίσκος είναι καλοδουλεμένος και ακούγεται ενιαία, χωρίς κοιλιές. Οι δηλώσεις τις άπαντες για ήχο πιο 80’s , dark wave κτλ, έχουν μια υπόσταση αλλά μην φανταστείτε ότι γίνανε και gothades,απλά τα μπλιμπλικια είναι λίγα μεν, αλλά σωστά χρησιμοποιημένα, ενώ έχει και λίγο περισσότερα ατμοσφαιρικά σημεία από τον προηγούμενο. Με δυο λόγια παραμένουν πάντα στο post-rock που τόσο καλά ξερόυν να μας προσφέρουν, ξεφεύγοντας και από την απλή μίμηση των επιρροών, και αποκτώντας αρκετά προσωπικό ήχο.
Το στοίχημα για αυτούς θα είναι η ευρωπαϊκή περιοδεία του Αύγουστο με Οκτώβρη, στην οποία θα πρέπει να δείξουν τον καλύτερο τους εαυτό, γιατί αν δεν καταφέρουν μερικά γράμματα εκτός συνόρων, δύσκολα θα καταφέρουν να συνεχίσουν να μας προσφέρουν νέες συγκινήσεις.
Όσο για τους ιθαγενείς, μπορούμε να δούμε το all star show των 00’s στον Κεραμικό στις 7 Απρίλη Raining Pleasure, Film, Closer.

Επιμύθιο: Στο ποδόσφαιρο κοροϊδεύουμε που στην Ελλάδα μέχρι τα 26-27 λεμέ τους ποδοσφαιριστές ταλέντα. Έτσι και στον χώρο του ροκ, ειδικά του αγγλόφωνου, εύκολα χαρακτηρίζουμε κάθε νέα προσπάθεια ελπιδοφόρα, και κάθε νέα μπάντα ταλέντο. Δυστυχώς λίγοι καταφέρνουν να φτάσουν σε δεύτερη δισκογραφική κατάθεση, κάτι το οποίο σημαίνει ότι όσοι τα καταφέρνουν ξεφεύγουν από την κατηγορία ταλέντο, και πάνε για μουντιάλ. Πραγματικά μας χαροποιεί που μπορούμε να ακούμε τέτοιες άπαντες διεθνούς επιπέδου, και να τις βλέπουμε συνεχεία (μέχρι στο τέλος να λεμέ ότι έχουν γίνει μαϊντανοί) και να μην σκάμε 40 ευρώ κάθε φορά. Τελικά αξίζει πολλά αυτός ο δίσκος.

ΥΓ. Το SSS που κλεινει τον δισκο είναι πραγματικα επικη συνθεση, που σε τελικη αναλυση δειχνει τον δρομο για το μελλον.

rainboy

11th ROADBURN FESTIVAL

Τι να πούμε για αυτό το Festival που διοργανώνεται στο Tilburg της Ολλανδίας στις 22/4!!! Για τις μπάντες που παίζουν; Για τις τρεις σκηνές; Για τη τιμή του εισητηρίου (25 euro) ; Αχ αχ αχ!!! Μερικές μπάντες που θα εμφανιστούν είναι: HAWKWIND, OZRIC TENTACLES, ORANGE GOBLIN, WITCHCRAFT, COLOUR HAZE, UFOMAMMUT, THE HEADS. Για περισσότερες πληροφορίες τσεκάρετε www.roadburn.com . Rainboy μάζεψε τα πράγματά σου και φύγαμε...

mushroom freaks

CAT POWER – THE GREATEST

Να λοιπόν, που η Cat Power ή Chan Marshall (στα αλήθεια), επιστρέφει με τον έκτο της δίσκο. Έκτο δίσκο στον οποίο αποφασίζει να αφήσει την κατάθλιψη και την γλυκιά γκρίνια που χαρακτήρισε τις Ροκ Ερμηνεύτριες από τα μέσα των 90’s και μετά. Εδώ λοιπόν αποφασίζει να παίξει πολύ πιο ώριμα, αλλά και με πιο εμπορικές διαθέσεις ταυτόχρονα. Πως γίνετε αυτό θα μου πείτε?
Παρατάς την κιθάρα και τα νιαουρίσματα , και παίρνεις στο στούντιο τους καλυτέρους μουσικούς του Memphis όπως Teenie Hodges (κιθάρα), Leroy "Flick" Hodges ,David Smith (μπάσο), Rick Steff (πλήκτρα), Jim Spake (σαξόφωνο), Scott Thompso (τρομπέτα). Έτσι μουσικά ο ήχος γίνετε πολύ στιβαρός και ξεφεύγει αρκετά από το ροκ του παρελθόντος. Από την άλλη η παραγωγή γίνεται πολύ πιο «περιποιημένη» για να μπορεί να «παίζεται» και στολίζουμε και Κανά δυο τραγούδια με μπιχλιμπίδια (βιολιά Κολ) μπας και κάνει Κανά single επιτυχία.
Παρόλα αυτά όμως το κύριο χαρακτηριστικό δίσκου παραμένει η απίστευτη φωνή της Marshall, η οποία πραγματικά σου στοιχειώνει την σκέψη για πολύ ώρα αφού τελειώσει το cd.
Η κοπέλα αυτή αν είχε την τύχη (και όχι μονό) με το μέρος της, είχε τα φόντα να την αναφέρουμε σήμερα ανάμεσα στις Patty Smith, Faithfull Pj Harvey κτλ. Αλλά βεβαία ποτέ δεν είναι αργά. Και με αυτό τον δίσκο θα αποκτήσει σίγουρα μεγαλύτερο κοινό. Και έχει όλο το χρόνο να καταξιωθεί σε πολύ ευρύτερους κύκλους.

Επιμύθιο: ήδη βάζει υποψηφιότητα για τα καλυτέρα του 2006.

rainboy

Καλωςόρισμα

Γεια σας,
Μπήκα κι εγω στην παρέα των Bloggers,
και θα ήθελα γι αυτό να ευχαριστήσω και "episima" τον rainboy,
Στον οποίο, μαζί και με όλους τους άλλους που διαβαζετε αυτό το άρθρο, θα συστήσω ανεπιφύλαχτα το παρακάτω link: "link"
Και γενικά το συγκεκριμμένο διαδυκτιακό μαγκαζίνο.
(να προσθέσω ότι υπάρχει και συνέχεια του άρθρου, για όποιον
καταφέρει να φτάσει στα footnotes !)
Θα ήθελα εν κατακλείδι να πω ότι θα επανέλθω σύντομα με
απόψεις, αναλύσεις, πληροφορίες και ενημέρωση
για ταινίες και κινηματογραφικά δρώμενα
που έχω δει ή και δεν έχω δει...
with all rights reserved.. drakos

LIVE 2-3/4 SOLITUDE AETURNUS

Οι θρυλικοί αμερικάνοι doomsters SOLITUDE AETURNUS έρχονται επιτέλους στην Ελλάδα για τρεις εμφανίσεις, η μία στην Θεσσαλονίκη και οι άλλες δύο Αθήνα. Στις 2/4 θα εμφανιστούν στο club Underworld μαζί με τους SORROWS PATH, AGNES VEIN, OMINOUS SKY και στις 3/4 στο ΑΝ club μαζί με τους REFLECTION, LITANY, HEATHENDOM. Το live και τις δύο μέρες θα ξεκινάει στις 19:30. Be there...

Doom Or Be Doomed!

mushroom freaks

LIVE REPORT 25/3 RED SPAROWES, GARDEN BOX

Αυτό κι αν ήταν αντισυμβατικό live. Τι ακριβώς εννοούμε θα προσπαθήσουμε να το περιγράψουμε στη συνέχεια αν και η όλη εμπειρία χάνει την ζωτικότητα της μέσα στις λέξεις. Να ξεκινήσουμε λοιπόν σημειώνοντας ότι το An εκείνο το βράδυ ήταν γεμάτο κάτι που καταμαρτυρεί την ανάγκη του κόσμου να παρακολουθήσει διαφορετικές από τα “συνηθισμένα” μπάντες. Ξεκινούν οι GARDENBOX, οι οποίοι έχοντας πάρει αρκετά καλές κριτικές από τα μουσικά μέσα γεννούν μια περιέργεια και για την συμπεριφορά τους επί σκηνής. Δεν νομίζω ότι κανείς θα καταλάβαινε ότι επρόκειτο για support αν πριν δεν το γνώριζε, καθώς τα άτομα παράγουν μουσική έτοιμη να σε ταξιδέψει ανά πάσα στιγμή. Πολυσύνθετη σε ήχους με έντονες δόσεις ψυχεδέλειας κλιμάκωνε τη διάθεση του ακροατή και του γεννούσε δυνατά συναισθήματα. Να σημειώσουμε τη διακριτική παρουσία των τεσσάρων μαυροντυμένων μουσικών, οι οποίοι σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας άφησαν την μουσική καθώς και τα video μέσω projector που τη συνόδευε να επικοινωνούν με το κοινό. Πολλά μπράβο και καλή συνέχεια… που στο εν λόγω live ήταν δεδομένα καλή και μάλλον αρκετά ταξιδιάρικη αφού οι RED SPAROWES (μέλη Isis και Neurosis μεταξύ άλλων) έδειξαν εξ’ αρχής τη διάθεση τους να καρφώσουν τα ηχοτοπία τους στο μυαλό μας. Συνοδεύοντας και αυτοί τη μουσική τους με αρκετά μελαγχολικές σκηνές μέσω video χάρισαν στο κοινό, που παρακολουθούσε σιωπηλό και προσηλωμένο, έντονες στιγμές συναυλιακής τέρψης. Για περίπου μια ώρα και είκοσι λεπτά κυριολεκτικά μας βομβάρδιζαν ήχους και εικόνες και μας ευχαρίστησαν τόσο ώστε να επιζητούμε επίμονα την παραμονή τους επί σκηνής κάτι που δεν έγινε λόγω σπασμένων χορδών σε μία από τις τρεις κιθάρες. Το live σου έδινε την εντύπωση διαστημόπλοιου έτοιμο για εκτόξευση… Τελικά εκτοξεύτηκε και μας πήγε ένα μαγευτικό ταξίδι!

Υ.Γ. Αξιοσημείωτο και θετικό κατά την άποψή μας ήταν το γεγονός της ύπαρξης οπαδών διαφορετικών μουσικών κόσμων… έβλεπες από death-άδες μέχρι alternative-άδες και όχι μόνο.

mushroom freaks

LIVE REPORT 19/3 GRAND MAGUS, INFIDEL, DOWN & OUT, MAHAKALA

Ένα live που περιμέναμε εδώ και καιρό έγινε πραγματικότητα. Κατά τις 21:00 βγήκαν στη σκηνή οι sludge-άδες MAHAKALA. Γεμάτοι ενέργεια και τσαμπουκά μας ταρακούνησαν για τα καλά. Με ένα τραγουδιστή γεμάτο άγριες διαθέσεις και ένα drummer να σπάει ότι βρίσκει μπροστά του απέδωσαν κομμάτια μέσα από το demo τους (που το έδιναν free, καλή κίνηση) αλλά και νέα. Γουστάραμε απίστευτα, μπράβο τους! Στη συνέχεια εμφανίστηκαν οι DOWN & OUT. Σαν σύγχρονοι καουμπόηδες απέδωσαν το δικό τους rock n' roll set. Το συν σε όλη τους την εμφάνιση ήταν η συμμετοχή βιολιού αλλά και φυσαρμόνικας σε 2 κομμάτια τους. Εκτός από τα δικά τους έπαιξαν και μια διασκευή στους γερόλυκους ZZ TOP. Ο κόσμος έδειχνε να διασκεδάζει. Τελευταίοι από τα ελληνικά συγκροτήματα έπαιξαν οι INFIDEL. Γνωστοί από τις πολλές εμφανίσεις τους, έδειξαν στο κόσμο τι σημαίνει κλασικό doom. Τα κομμάτια τους σε αργούς ρυθμούς, αλλά διατηρώντας μια ιδιαίτερη δυναμική ήταν ότι καλύτερο για να εμφανιστούν στη συνέχεια αυτοί που όλοι περιμέναμε:οι GRAND MAGUS. Τι να πεις τώρα για αυτούς...Απλά γάμ...ησαν!!! Μια μίξη heavy/doom/stoner ήχων περιπλανιόταν μέσα στο χώρο του Underworld. Γεμάτοι όγκο απέδωσαν τέλεια τα κομμάτια από τους 3 δίσκους τους, όπως και κομμάτια που δεν έχουν ξαναπαίξει live. Ο JB σε φόρμα, γεμάτος όρεξη δεν παρέλειψε να ειρωνευτεί, αφού είχε κατεβάσει ένα καφάσι, τις ελληνικές μπύρες. Αν και παίξανε λίγο μαs χάρισαν μια απίστευτη βραδιά. Να 'ναι καλά και να μας ξανάρθουν...

Υ.Γ. Αυτό το live report έγινε με τρελό τρόπο. Ο Veldamor να στέλνει το report από Αντίρριο και ο Νick μαζί με το Steve να βάζουν τις φωτογραφίες και να το κάνουν edit (πουτάνα τεχνολογία).


mushroom freaks

LIVE 25/3 RED SPAROWES, GARDEN BOX

Το Σάββατο 25-3 Θα εμφανιστούν στη σκηνή του An οι RED SPAROWES και οι GARDEN BOX. Οι RED SPAROWES, για όσους δεν γνωρίζουν, προέρχονται από τη νοτιο-ανατολική ακτή των Η.Π.Α. και αποτελούνται από μέλη των Isis και Neurosis. Μετά από το δίσκο τους "At The Soundless Dawn", ο οποίος κινείται σε ατμοσφαιρικά-ψυχεδελικά μονοπάτια, έρχονται στην Ελλάδα για ένα δυνατό live. Το μουσικό τους ύφος έχει χαρακτηριστεί ως epic-ambient-rock. Μαζί τους θα εμφανιστούν οι δικοί μας ορχηστρικοί,ψυχεδελικοί,noisy,post-rockers GARDEN BOX. Το live θα αρχίσει στις 20:30. Be there...

mushroom freaks

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ACID BABY - "Indecent Exposure" (demo CD)

Οι ACID BABY δημιουργήθηκαν το 2001. Από τότε έχουν παίξει σε πολλά live, έχουν κυκλοφορήσει ένα mini-cd το "Greatest Shits", και έχουν συμπεριληφθεί σε 3 underground συλλογές, στη "Greece Attack - The Next Assault", στη "The Power Of Underground" και στη "In The Junkyard Vol I". Έτσι ερχόμαστε στο 2005 και στο demo τους "Indecent Exposure". Κινούνται σε stoner/rock n' roll μονοπάτια. Το demo περιέχει 4 κομμάτια, ένα τετρασέλιδο βιβλιαράκι με στίχους και φωτογραφίες (για demo υπεραρκετά). Το track-list είναι: η κομματάρα Sheddin' The Skin, το Keerie L. Lation, το ταξιδιάρικο Spacedance και το Cross. Μπορείτε να το αποκτήσετε στη τιμή των 4€ επικοινωνώντας με τη μπάντα στο εξής e-mail: acidbaby_band@yahoo.com

mushroom freaks

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: DECEMBERANCE - "Time" (promo 2005)

Οι DECEMBERANCE δημιουργήθηκαν το 1997.Μετά τη κυκλοφορία 2 demos: Decemberance το 1998 και Just A Blackclad… το 2001, έρχεται αυτό εδώ το promo για να μας προϊδεάσει για το επερχόμενο album τους. Περιέχει ένα κομμάτι το “Time”, το οποίο κινείται στο γνωστό μουσικό ύφος των Decemberance. Doom-death στοιχεία, ατμοσφαιρικά περάσματα που σε ταξιδεύουν σε σκοτεινά μονοπάτια και brutal φωνητικά πλαισιώνουν αυτό το μεγάλο σε διάρκεια κομμάτι (17 λεπτά…). Είναι μόνο ένα μέρος της δουλειάς τους, η οποία θα είναι concept. Περιμένουμε αυτή την κυκλοφορία για να σας την παρουσιάσουμε πλήρως. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει με τη μπάντα στο εξής e-mail: agoped@mail.gr

mushroom freaks

Πως πηδανε οι ΡΟΚ ΣΤΑΡΣ?

Ολοι -ες απορουσατε παντα πως ειναι οι σεξουαλικες επιδοσεις των αγαπημενων σας σταρ. Οχι μονο για λογους φαντσιωσεων, αλλα και γιατι ολοι κρυβουμε μια Τατιανα μεσα μας.


Ηρθε η ωρα λοιπον να μαθουμε τι κανουν, ολοι αυτοι που τους θαυμαζουμε για τα υπολοιπα "ταλεντα" τους, αλλα δεν ξερουμε "απο που εμπνεεονται .

Τωρα μπορειτε να τα μαθετε ολα απο "πρωτο χερι". Απο τις ιδιες τις groupies των συγκροτηματων, που αφηγουνται τις "περιπετειες τους. Θα μαθετε τι κανουν ολοι απο τον Lemmy, μεχρι τους αδελφους Gallagher.

Απλα πατηστε εδω.

rainboy

Jamie Lidell - Multiply

Οι περισσοτεροι θα πειτε Jamie Lidell, μα καλα εχουν ξαφυγει τελειως αυτοι στον rockstorm. Λοιπον και εγω απορουσα οταν μου ειπαν οτι ειναι απο τους καλυτερους δισκους που εχουν κυκλοφορησει τελευταια, αλλα μετα το δευτερο-τριτο ακουσμα αρχιζεις και πειθεσαι οτι ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η SOUL ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ. Εδω θα μου ξαναπειτε καλα τι soul μας τσαμπουνας εσυ, απο εναν οχι απλα και μονο λευκο, αλλα και αγγλο.

Εδω η μοναδικη απαντηση ειναι το μια δοκιμη θα σας πεισει.

Ο τυπος ειναι ταξινομημενος στην electronica, γιατι ξερετε ειναι απο τις "μοντερνου" τυπου "μουσικες ευφυιες, που ανακατωνουν τα παντα απο το pc τους, αλλα παιζουν και κανενα οργανο, φωναζουν και κανενα κολλιταρι για να βοηθησει, αλλα παιρνουν και το μικροφωνο και τραγουδαν. Ακους μια φωνη βγαλμενη απο 70's ηχογραφησεις, και απο πισω εναν σωρο ενδιαφεροντες πειραματισμους, οι οποιοι ξεκιναν απο το funk και φτανουν σε... "αλλους πλανητες".

Δυστυχως δεν ειχα ακουσει ουτε τις προηγουμενες του ηχογραφησεις, ουτε τον ειχα ακουσει στο περσινο synch ή στο Bios, αλλα τωρα ειμαι σιγουρος οτι δεν προκειτε να τον χασω. Οποτε και σεις μην χανετε χρονο και ακουστε τον το συντομοτερο δυνατο. Γιατι σε τελικη αναλυση ειναι ενας δισκος που συνδυαζει ολα αυτα που αγαπαμε (soul,funk,disco, pop, elevtronica, r'n'b, acid) με εναν τοσο δημιουργικο και μοναδικο τροπο, που δεν το αντιμετωπιζεις σαν ενα ακομα επιτηδευμενο μιξαρισμα συγγενων μουσικων ρευματων, αλλα σαν κατι πρωτοτυπο.

rainboy

LIVE REPORT 16/3 LOW GRAVITY, THE DIVE, MISUSE, THE SCREAMING FLY

Αγχωμένοι φτάνουμε στο χώρο του An και μπαίνοντας πετυχαίνουμε τις πρώτες νότες των THE SCREAMING FLY. Πώς το καταφέραμε αυτό…? Συνήθως φτάνουμε και περιμένουμε καμιά ώρα. Ο αριθμός του κόσμου ικανοποιητικός. Οι garage τύποι THE SCREAMING FLY ανοίξανε αυτό το event. Το rock n’ roll επικρατούσε σε όλες τους τις συνθέσεις και πιστεύουμε ότι ικανοποίησαν το κοινό. Προσωπικά το γουστάραμε αρκετά. Τη σκυτάλη πήραν οι MISUSE. Αρκετά ψυχεδελικοί με διάφορα ξεσπάσματα, μια σε ταξίδευαν και μια σε επαναφέρανε στην πραγματικότητα. Πιστεύουμε ότι θα εξελιχθούν (αν και είναι) σε πολύ καλή μπάντα. Η συνέχεια άνηκε στους desert-rockers THE DIVE. Αν και τους έχουμε δει αρκετές φορές στο παρελθόν αυτή θα πρέπει να ήταν η καλύτερη. Με όρεξη ο τραγουδιστής τους (σε αντίθεση με τον bassίστα και τον drummer) παίξανε δικές τους συνθέσεις με αποκορύφωση το Zombie Queen που μάλλον είναι το

hitάκι τους. Αν και ο Monkey J ήθελε να παίξουνε παραπάνω τα υπόλοιπα μέλη δεν του έκαναν τη χάρη.

Τελευταίοι οι groove-άτοι LOW GRAVITY βγήκαν στη σκηνή

αργά και ο κόσμος είχε αρχίσει να αποχωρεί (λόγω δουλείας ευχόμαστε). Δεμένοι πλέον πολύ παίξανε αρκετή ώρα, μεγάλες συνθέσεις, με έντονο το groovy στοιχείο να τους διακατέχει αλλά να το περνάνε όμορφα και στο κόσμο. Άλλο ένα όμορφο live έφτασε στο τέλος του και η Spinalonga είχε βάλει το χεράκι της για αυτό. Μπράβο στα παιδιά.

Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη φίλη μας Ειρήνη για τα flyers που μας έφτιαξε. Να ‘σαι καλά… thanks a lot!!!

mushroom freaks