Κυρική λοιπόν και ξεκινάμε για το Αν. Το line up του live “περίεργο” αλλά όπως τελικά αποδείχτηκε, τέλειο. Άρχησε αργά, εκεί στη μέση ανεβήκαμε ρυθμούς και τελειώνοντας η ενέργεια είχε ξεφύγει παντελώς από τα επιτρεπτά όρια.
Τελευταίο live της χρονιάς που μας πέρασε και όπως ήταν φυσικό κατευθυνθήκαμε προς το χώρου του Rodeo για να το απολαύσουμε. Αργήσαμε λιγουλάκι αλλά μην μας παρεξηγείτε μιας και η δουλειά έχει μπει για τα καλά μέσα στο ρόλο της καθημερινής μας ζωής. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα...
Μπόλικη δόση από αλκοόλ, αρκετό ιδρώτα, μπόλικες μπουνιές, λίγη επίστρωση από μονόλιθους, αρκετή δόση τρέλας και παράνοιας από την ψυχιατρική κλινική και λίγη τόνοι από σάπιο κρέας μας συνθέτουν την μουσική ταυτότητα των GUINEA PIG. Με πιο απλά λόγια sludge. Η τετράδα από την Πάτρα τσίτωσε με βρώμικο ήχο τους ενισχυτές, ήπιε αρκετή δόση από οινοπνευματώδης ουσίες, έκατσε και χάζευε splatter ταινίες και πάνω στο συνονθύλευμα τους έκατσαν και έγραψαν αυτό το demo το οποίο αποτελείται από 3 κομμάτια. Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ με τα κομμάτια ένα ένα γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει λόγος, θα κάτσω να αναφερθώ μόνο στο ότι είχαμε καιρό να ακούσουμε μπάντα σε αυτό το ιδίωμα στη μικρή μας χώρα, η οποία να το παρουσιάζει και να το νοθεύει τόσο όμορφα με το προσωπικό της χαρακτήρα. Επιρρ
οές τους μπάντες όπως Iron Monkey, Eyehategod και εννοείτε οι Black Sabbath… Εγώ εδώ το μόνο που έχω να πω για άλλη μία φορά είναι ότι η Πάτρα βγάζει πάντα αξιόλογα group απλά το ερώτημα είναι πόσο θα κρατήσει, μιας και οι περισσότεροι είναι φοιτητές και μετά το πέρας των σπουδών τα παρατάνε. Εύχομαι να μην ισχύσει το ίδιο για τα γουρούνια μιας και το αξίζουν να συνεχίσουν και να μας ταρακουνάνε με κάθε τους live εμφάνιση… α και ρίξτε μία αυτιά από εδώ, ποτέ δεν έβλαψε κανέναν…
mushroom freaks
H ART UBER ALLES Ξανά στον αέρα!
Η μουσική εκπομπή ART UBER ALLES ξεκίνησε την συνεργασία της με το δικτυακό κανάλι TVXS
(Τηλεόραση Χωρίς Σύνορα του Στέλιου Κούλογλου).Η προβολή του νέου επεισοδίου θα γίνεται κάθε Τετάρτη στις 20.00 μ.μ
και ύστερα θα υπάρχει αποθηκευμένο στη σελίδα μας ξεκινώντας από αυτή την Τετάρτη 11/2.
Μπείτε στο www.tvxs.gr,δείτε το trailer της εκπομπής,το νέο επεισόδιο και συντονιστείτε μαζί μας!
Αυτή είναι η τελεύταια μου δημοσιεύση σε αυτό το μπλογκ. απο εδω και μπρος θα με διαβαζέτε εδώ. και θα ακούτε την εκπομπη μου στο ράδιο ένταση κάθε πέμπτη και πάρασκευή 10-1 το πρωί.
και οταν θα είμαστε στο σχοίνο θα παίξουμε λιγο ροκ στορμ ξανά.
μέχρι τότε stay tuned
Η Catch The Soap Productions παρουσιάζει:
… and the bands did meet at the stage, home of the people who want to rise above through music…
in this case, to greet a new era of sonic bliss.
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στο AN club:
My Sleeping Karma (DE)
Brotherhood Of Sleep (GR)
1000mods (GR)
Αρχαιότερη των συλλογικών απολαύσεων, η υπνωτικο-ψυχεδελική μουσική επιστρέφει αυτή τη φορά μέ τη βοήθεια του ηλεκτρισμού. Σαλπάρoντας με τα ψυχεδελικά grooves των 1000Mods, στριφογυρνώντας ανεξέλεγκτα πρoς όλες τις κατευθύνσεις με τους Brotherhood Of Sleep και κεντράρoντας στην ανθρώπινη ύπαρξη μέσα από την πνευματικότητα των My Sleeping Karma, η συναυλία αυτή αναμένεται να είναι μία ενωτική συνύπαρξη ήχων.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20.30 // Έναρξη στις 21.00 // Είσοδος: €15.
http://www. mysleepingkarma. eu
http://www. myspace. com/sleepingkarma
http://www. brotherhoodofsleep. net
http://www. myspace. com/brotherhoodofsleep
http://www. myspace. com/1000mods
Διοργάνωση:
Οι 1000 MODS μέσα σε 2 χρόνια κατόρθωσαν να καθιερωθούν ως μια απ' τις σημαντικότερες doom/stoner μπάντες της σκηνής. Ένα EP('Blank reality'), πολλά σημαντικά live στο ενεργητικό τους ( Brant Bjork &the Bros, Nightstalker, Deus X Machina κ.α.) και η τυφλή αφοσίωσή τους στην δύναμη της αργής και heavy μουσικής εξασφαλίζουν μια live εμφάνιση πέρα απ' τα συνηθισμένα.
Down & Out
Οι Down & Out σχηματίστηκαν το 2003 στην Αθήνα.Προκειτε για ένα τρίο το οποίο αποτελείται από μουσικούς που λατρεύουν το παλιό καλό Αμερικάνικο rock'n'roll, τα blues και το hillbilly. Η μουσική τους χαρακτηρίζεται από μία ξεκάθαρη back-to-basics προσέγγιση, χάρη στην οποία κατορθώνουν να δημιουργήσουν ένα - αλλόκοτο, δεδομένου ότι μιλάμε για τρία παλαβά παιδιά από την Ελλάδα - κλίμα αυθεντικότητας. Όπως και να'χει, οι Down & Out έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν έναν - ιδιαίτερα φανατικό - πυρήνα οπαδών, κυρίως επειδή ότι κάνουν χαρακτηρίζεται από πολύ κέφι και ειλικρίνεια. Του λόγου το αληθές αποδεικνύουν σε κάθε τους ζωντανή εμφάνιση, είτε στα δικά τους headlining shows - συνήθως σε μικρά clubs και μπροστά σε μερικές εκατοντάδες ανθρώπων - είτε ανοίγοντας για μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα που έχουν επισκεφτεί τη χώρα μας τα τελευταία χρόνια - όπως είναι ο Gary Moore, ο Johnny Winter και οι μοναδικοί Beasts Of Bourbon - μπροστά σε πολύ μεγαλύτερο κοινό.
Heritage
Οι Heritage σχηματίστηκαν το Νοέμβριο του 2006 από τους Κώστα, Δήμο & Bill. Μετά από μερικές πρόβες βρήκαν το δικό τους ήχο & προσωπική βαρύ ροκ στυλ. Το τέλος του Μαρτιου του 2007 τους βρίσκει να χουν γράψει το πρώτο τους demo "One more for the road". Μετά από μερικές ζωντανές εμφανησεις με μερικές μεγάλες ελληνικές μπάντες , οι Heritage είναι έτοιμοι να μπουν στο στούντιο για να γράψουν το πρώτο τους full length album..Η αναζητηση δευτερου κιθαριστα ηρθε σε τελος πριν απο λιγο καιρο μιας και μετα απο πολλές οντισιόν βρηκανε τελικά τον άνθρωπο τους. Η μπάντα τωρα δίνει ζωντανές εμφανίσεις & kicks asses σε όλη την Ελλάδα. Αν θέλετε να μάθετε τι εννοούνε ελατε να τους δειτε ζωντανά...
45 Rats
Τριμελές σχήμα από Αθήνα, που σχηματίστηκε τον Μάιο του 2008. Διαθέτει δικό του υλικό με groove συνθέσεις και hard rock επιρροές, κυρίως instrumental.
Μετα το λαιβ θα ακολουθησει παρτυ στο Roi mat υπο τους ηχους των μονολιθιανων!
mushroom freaks
Rock, stoner, sludge, southern… πολλές λέξεις για να περιγράψουν μία μουσική, έναν τρόπο ζωής, ένα κομμάτι από το είναι σου, αλλά πολύ “μικρές” για να σε κάνουν να νοιώσεις, να ζήσεις, να εκτιμήσεις αυτό που βγάζουν. Αυτό που σε κάνει να την ακούς, να την ζεις, να την τζαμάρεις κάθε φορά που πιάνεις ένα όργανο.
Μασώντας καπνό, πετώντας τάπες σε βαρέλια, ακούγοντας παραδοσιακές blueζιές, αποφασίζεις να κάπου εκεί να τα βγάλεις όλα αυτά παίζοντας μουσική. Και τα καταφέρνεις με τον καλύτερο τρόπο. Με έναν μπασίστα που θα μπορούσε άνετα να τζαμάρει μαζί με J.L. Hooker, έναν ντράμερ που όταν παίζει, βλέπεις “παιδάκια” να τρέχουν να κρυφτούν στην ποδιά της μανούλας τους και έναν τραγουδιστή/κιθαρίστα που συνδυάζει τα ριφ της κιθάρας του και την οργή της φωνής του με ισοπεδωτικό τρόπο. the vocalist sounds like a fifty-year-old from the backwoods of alabama. Αυτή η φράση από έναν τύπο στο lastFM τα λέει όλα. Δεν είναι μόνο τα καλά ριφς, το καλό παίξιμο ή πολύ καλή (αξιοσημείωτη βασικά) παραγωγή. Τον δίσκο πρέπει να τον ακούσετε γιατί τα παιδιά το νοιώθουν και αυτό το ακούς. Σου έρχεται η επιθυμία να αράξεις κάτω από κάνα δέντρο και με διάφορες συντροφιές να τον απολαύσεις. Να πάρεις τον καπνό που έχεις και να τον βάλεις στο στόμα, ρίχνοντας και καμιά χλεμπόνα που και που για φύγει η πίσσα. Να πας να μπουκάρεις μέσα σε κάνα στάβλο, να τσιμπήσεις ένα άλογο και να αρχίσεις να τρέχεις σαν τρελός για να μαζέψεις τα βόδια σου. Να το’ χεις τέρμα μέσα στον General Lee και να οργώνεις τους δρόμους. Και μετά από μια κοπιαστική μέρα, να αράξεις στην κουνιστή καρέκλα σου και παρέα με το ηλιοβασίλεμα, καλό μπερμπον απ’ το βαρέλι και καπνό, πόνο αλλά και κυρίως οργή, να θυμάσαι τα παλιά (αυτό το stab me…). Και κάπου εκεί στο “καλύτερο” να την κάνεις για άλλα μέρη, πιο όμορφα, πιο αληθινά, πιο γνώριμα για σένα, εκεί που είσαι άρχοντας των πάντων, αλλά κυρίως του εαυτού σου.
Οι Planet Of Zeus τιμούν τον αρχηγό των Θεών δίνοντάς μας έναν δίσκο που σίγουρα κοιτάει στα μάτια χωρίς να φοβάται πολλές μεγάλες κυκλοφορίες του είδους. Απολαύστε τους σε ένα live, τσιμπίστε αυτό το cd και δεν θα χάσετε. Μην τους κατηγορείτε όμως μετά αν κάτι από τα παραπάνω συμβεί στην πραγματικότητα και σας τρέχουνε... Cheers
Nicklas
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:
Την Παρασκευή 7/11 στο An Club θα εμφανιστούν για μία εκρηκτική βραδιά οι αλκοολικοί DRUNK MOTHERFUCKERS, οι τσαμπουκαλεμένοι κύριοι από το 'Νότο' BOΝΕ TO RUST με τη πρώτη τους εμφάνιση μετά την απόλυση του Alex, τα ‘δικά’ μας ψυχεδελικά παιδιά ΤHE CURF και τέλος τους heavy rockers THIRDDIVE για άλλο ένα ξέφρενο πάρτι που θα στηθεί όπως κάθε φορά κάτω από τους rock ήχους τους. Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:45 και η είσοδος είναι 8euro.
Η γνωριμία με τους Curf έγινε με το πατροπαράδοτο σύγχρονο τρόπο: το ένα link έφερε το άλλο και κατέληξα να τους ακούω από το myspace τους. Με μια πρώτη ματιά βρίσκεις ότι έχουν κυκλοφορήσει τον πρώτο τους δίσκο και με χαρά μαθαίνεις ότι πλησιάζει live. Έχοντας ακούσει μόνο ότι έχουν στο site, μια γνωριμία με τα παιδιά πριν παίξουν σου λέει ότι κάτι καλό θα συμβεί. Στην αρχή σίγουρα είσαι επιφυλακτικός όπως είσαι και με κάθε μπάντα που ακούς πρώτη φορά, αλλά δε σ’ αφήνουν να το σκεφτείς και πολύ. Σε κερδίζουν γρήγορα και σε τραβάνε μαζί στο δρόμο τους με κάθε νότα που βγάζουν. Δεν έχει νόημα να σταθώ στα live, μόνο στο ότι όταν φτάνεις σπίτι σου είσαι με ένα ακόμα cd στη δισκοθήκη σου. Ακούγοντάς το τώρα, ο δίσκος μιλάει. Τα παιδιά καταφέρανε μέσω ψηφιακής μορφής (όχι αποκλειστικά βεβαίως-βεβαίως) να σου μιλήσουν. Να σε γεμίσουν συναισθήματα, να σε ταξιδέψουν. Όχι με τον δικό τους τρόπο. Αλλά με τα δικά τους μέσα. Άλλοτε αργά, άλλοτε γρήγορα ριφ, μπάσο που δένει τέλεια με αυτά αλλά και με το “χρωματικό” παίξιμο του ντράμερ. Έχοντας μαζί τους μια πολύ καλή παραγωγή, και σε συνδυασμό με το σχεδόν τζαμαριστό παίξιμο τους, κατάφεραν αυτό που λίγες μπάντες έχουν κάνει: να γράψουν ένα δίσκο, που κάθε φορά που τον ακούς να σου βγάζει και άλλα συναισθήματα. Με σύμμαχό τους τον πατέρα Hendrix, τους Colour Haze, ακόμα και τον Johhny Cash, με μακρόσυρτα ψυχεδελικά σημεία και με έναν κιθαρίστα που όταν σολάρει, κ
άνει την κιθάρα του μέσο για να βγάλει προς τα έξω αυτά που νοιώθει (πολλές φορές και αυτά που νοιώθεις εσύ, ας μη σε ξέρει), μια ‘70s αισθητική και την απίστευτη όρεξη που έχουν για την μπάντα τους, σε κερδίζουν χωρίς πολλά πολλά. Ο καθένας στον δικό του κόσμο, αλλά και οι τέσσερις μαζί κάνουν πάρτυ στον δικό σου. Άλλοτε θα τους πετύχετε να την ψάχνουν με τον ήχο τους και άλλοτε να σας εξιστορούν ιστορίες καθημερινής τρέλας και παράνοιας (τσεκάρετε το βίντεο του υπέρτατου Grief). Μπορεί να τους πετύχετε να λιώνουν με την αγαπημένη τους “φίλη” και άλλη φορά να φιλοσοφούν. Ο όρος “δικά μας παιδιά” εδώ έχει την πραγματική του έννοια, έστω και αν δεν είναι μόνιμα Ελλάδα. Αγαπούν τόσο πολύ το δημιούργημά τους βλέπετε που η αγαπημένη μας “πατρίδα” δεν είναι αρκετή. Τσεκάρετε το myspace τους για μια ιδέα και για να τσιμπήσετε τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο Ι (“ένα” ναι!)
Nicklas
Σαββάτο βράδυ με πλούσια συναυλιάκα δρώμενα σε διάφορα σημεία της Αθήνας και για όλα τα γούστα. Από την μία η πολυδιαφημιζόμενη Madonna με όλο το σούσουρο από μουσικούς και μη παράγοντες αποτελεί την “must” επιλογή για να τονίσει κάποιος την pop αισθητική του, από την άλλη...
Να και μία μπάντα από ένα είδος που δεν γράφουμε και πολλά στο blog μας, παρ’ όλα αυτά όμως έχουμε πει ότι ό,τι μας προσφέρετε για τροφή εμείς έχουμε την καλή διάθεση να το παρουσιάσουμε. Οι SLAVEBREED αποτελούνται από 6 άτομα (πλεόν 5, αλλά στο cd 6), τα οποία το μόνο που γουστάρουν είναι να τυραννάνε τα μουσικά τους όργανα με μίσος και να παίζουν το είδος τους με μαεστρία. Τι παίζουν; Grind core με επιρροές και πινελιές από crust και hardcore. Τα κομμάτια τους μικρά σε διάρκεια, όπως αρμόζει φυσικά στο είδος, έξυπνες συνθέσεις και καλοδουλεμένες. Αυτό είχε και σαν αποτέλεσμα το ότι υπόγραψαν και κυκλοφόρησαν το ‘Pain Syndicate’ από την Τσέχικη εταιρία ‘L'Inphantile Collective’. Το cd περιέχει 12 κομμάτια διάρκειας 25 λεπτών περίπου. Μην περιμένετε να ακούσετε μαεστρίες και ανούσια σολαρίσματα απλά αγνό και σάπιο grind core. Οι ταχύτητες βρίσκονται στο τέρμα με ένα drummer να τυραννάει τα drums του, riff πολύ έξυπνα και καλοδουλεμένα και εναλλαγές φωνητικών μεταξύ σκισμένων και brutal να φτύνουν οργή και μίσος. Σίγουρα για τους λάτρες του είδους ο δίσκος θα είναι ένα καλό δώρο για την πάρτη τους αλλά και σε μας που μας θύμισαν και αυτή την μουσική πλευρά μέσα μας. Οι Slavebreed μετά από περιοδείες στο εξωτερικό ξεκινάνε και εδώ μερικές εμφανίσεις οπότε καλό θα ήταν να τους παρακολουθήσετε και live για να τους δείτε και επί σκηνής και κει σίγουρα θα σας αλλάξουν γνώμη και θα σας κάνουν να γουστάρετε πραγματικά, μιας και τα live τους είναι σίγουρα ψυχωτικά… Εύγε κύριοι…
Στις 18 Σεπτεμβρίου στο Rodeo Club πραγματοποιήθηκε μια συναυλία έστω και κάτω από περίεργες συνθήκες αφού η μία μπάντα, οι STEREOHEATHEN αναγκάστηκε...
Hardcore Rock Show ονομάζετε το event αυτής της βραδιας!
Οι γάλλοι Sugartown Cabaret έρχονται και στην Ελλάδα μετά από Βαλκανική περιοδεία…
Αυτό που θα ακούσουμε από αυτούς είναι μια μίξη από hardcore, southern rock ήχους.
Support μπάντες της βραδιάς είναι οι heavy rockers Χαλκιδέοι Routes που μόλις
κυκλοφόρησαν τον debut album τους από την Trailblazer Records,οι φορμαρισμένοι με μαγικά βοτάνια και αλχημείες doom rockers
από το ξακουστό Χιλιομόδι Κορινθίας 1000mods, και οι αλκοολικοί Αθηναίοι Drunk Motherfuckers.
Ένα doom, rock, sludge και stoner με λίγες πινελιές από hardcore και screamo σκηνικό
θα ξεκινήσει στις 8 το βράδυ της Πέμπτης και είσοδος 8euro.
Πολλές εκπλήξεις σας περιμένουν .
mushroom freaks
Πλέον η ανταλλαγή μουσικής μέσω internet έχει μπει καλά στη ζωή του μουσικού φίλου… Το αν είναι καλό η κακό είναι στην κρίση του καθενός να έχει την δική του άποψη… Εκτός πλέον από τα διάφορα προγράμματα για ανταλλαγή μουσικής που υπάρχουν , στο παιχνίδι μπήκαν και τα blogs… Ένα πολύ ενδιαφέρον blog λοιπόν για το χώρου του sludge/doom/stoner ήχου είναι και το Sludge Swamp… Εκτός από τα cd, demo, split που μπορείτε να βρείτε να κατεβάσετε έχει και κριτικές που αυτό σίγουρα το κάνουν δελεαστικό… Για ρίχτε μία ματιά λοιπόν…
When I was born, I had a dream, when I grew up, to be a scum, like my dog…
ιατί? Γιατί σε κατάφεραν να αδειάσεις τα μπουκάλια που έχεις μπροστά σου? Γιατί έχεις αδειάσει το μισό πακέτο? Και εκεί που πας να βγάλεις μια άκρη σε όλο αυτό το μυστήριο, έχοντας ξεχάσει προφανώς ότι το cd συνεχίζει να παίζει, σου έρχεται απ’ το πουθενά κάτι που σε κάνει να τα ξεχάσεις όλα αυτά, να πας στο περίπτερο, να πάρεις προμήθειες για όλο το βράδυ και να ξεχαστείς κάπου.. μαζεύοντας όσους μπορείς.
Nicklas
Άλλο ένα Dj set στο Intro, στο Περιστέρι, αυτή την φορά όμως χωρίς άγχος ώρας, μιας και ο τρίτος της παρέας απολύεται (…λες και τις άλλες φορές είχαμε)… Οπότε απλά σας περιμένουμε όλους να περάσουμε καλά… Στις 23/10 λοιπόν, κατά τις 21:00, στο Intro(Κώστα Βάρναλη και Μεγάλου Αλεξάνδρου, Περιστέρι, κοντά στον σταθμό του μετρό Άγιο Αντώνη)…
Χάρτης για να έρθετε εδώ…
mushroom freaks
Κέντρο, πανεπιστήμιο, ΤΕΙ, φοιτητές, Όλγας, Μάκης (RIP), Γεωργίου, Γεροκωστοπούλου, σκαλάκια, κάστρο, παράρτημα, στέκι, εστία, μπύρες, ούζα, φαΐ, τεντούρες. Ο κατάλογος μπορεί να συνεχιστεί μέχρι να γεμίσει όλη την Τριών Ναυάρχων λέξη-λέξη με ενδιάμεσες στάσεις για τον απαραίτητο μεζέ και κρασί. Πολλοί την αγάπησαν, πολλοί τη μίσησαν και ακόμα περισσότεροι τη νοσταλγούν. Εκθέσεις, χοροί, συναυλίες, ζογκλερικά, φωτιές, όργανα, ποδήλατα, πορείες, ΚΟΣΜΟΣ! Και όλα αυτά μέσα απ’ τον μουντό καιρό της. Δεν ξέρω αν πέντε χρόνια είναι πολλά ή λίγα για να τη ζήσει κάποιος, σίγουρα όμως μαθαίνει να την ζει και αυτή δεν έχει κανένα πρόβλημα σ’ αυτό. Οι κλασικές παρέες των 40 ατόμων από τη σχολή, σιγά-σιγά μικραίνουν. Βρίσκεις ανθρώπους που μπορείς να επικοινωνείς, με οποιονδήποτε τρόπο. Και εκεί που δεν το περιμένεις, να’ σου και το πρώτο τζαμάρισμα. Γρήγορα μπαίνεις στο κλίμα. Ψάχνεσαι από δω κ από κει, έχοντας μαζί σου αυτό που αποκαλείς “μπάντα”. Πρόβες, συζητήσεις και αναλύσεις, όλα γύρω από αυτό. Και τότε έρχεται η μαγική στιγμή που ανακαλύπτεις το Στέκι (Π.Ο.Φ.Π.Π.). Δικοί σου άνθρωποι που κρατάνε έναν χώρο στον οποίο μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα και το καλύτερο απ’ όλα είναι πως θα σ’ ακούσουν. Συνελεύσεις, συζητήσεις επί συζητήσεων, οργάνωση του χώρου, των προβών και το καλύτερο πάλι? Διοργάνωση live. Χωρίς περιορισμούς για το πια μπάντα παίζει καλύτερα ή ποια είναι πιο γνωστή ή το τι παίζει. Μαζεύονται όλοι για να κάνουν το όνειρο πραγματικότητα. Σε μαγαζιά, σε πλατείες, στην εστία, στο κάστρο, στο θεατράκι… Από μονοήμερα live μέχρι πενθήμερα φεστιβάλ. Στήνοντας από το μηδέν κάτι δικό τους. Κάτι που κάθε φορά που τελειώνει, όσο κουρασμένος και να είσαι σκέφτεσαι:”ήμουνα κ εγώ εδώ”. Συγκροτήματα που παίζουν απλά διασκευές για περάσουν ωραία (έτσι απλά) μέχρι μπάντες που το κυνηγάνε με ηχογραφήσεις, ντέμο, δίσκους και όλα αυτά μέσα από την όλη DIY νοοτροπία. Από δύο κιθάρες / φωνή / μπαλαντούλες και ρομαντικό φεγγάρι, μέχρι κάφρους που κάθε φορά που παίζουν θέλουν να καταστρέψουν τα πάντα. Από πολυμελή συγκροτήματα βουτηγμένα στον πειραματισμό, μέχρι καμένους τύπους που βγαίνουν όπως τους κατέβει (και παίζουν ότι τους κατέβει προφανώς). Μουσική σκηνή της Πάτρας υπάρχει και είναι τόσο δεμένη όσο λίγες. Μεγαλώνει, μικραίνει αλλά πάντα είναι εκεί. Όπως και το κοινό της. Έτοιμο να ψυχεδελιάσει ή να αράξει με τη μπυρίτσα του και τις μπλουζιές του, να κοπανηθεί ή να κοπανήσει, να χειροκροτήσει ή να πετάξει κουτάκια. Δεν θα αρχίζω τη μουρμούρα για τα μαγαζιά της Πάτρας που κλείνουν συναυλίες πλέων ούτε για το λόγο που έκλεισαν τα αμιγώς (λέμε τώρα) livάδικα που υπήρχαν. Θα πω απλά ότι είναι κρίμα να μην μπορείς να προωθήσεις την μπάντα σου ή απλά να πας να περάσεις καλά σε ένα αξιοπρεπές μαγαζί (όχι ότι υπάρχουν γενικά τέτοια μαγαζιά αλλά λέμε τώρα πάλι). Πάρα πολύ καλή προσπάθεια κάνουν τα παιδιά στο παράρτημα όπως και στο μπαράκι (“στέκι” κι αυτό) της εστίας. Μπορεί να βγήκε και σε καλό αυτό. Δεν θα είμαι εγώ αυτός που θα το κρίνει. Άλλωστε το μόνο θέμα που (θα έπρεπε όλους να) μας ενδιαφέρει είναι η μουσική. Ότι και να παίζεις, ότι και φοράς, με μαλλιά ή όχι, με μούσια μέχρι τον αφαλό ή σπανός τελείως, κρατώντας μπάσο ή ακόμα και ένα ντέφι, σ’ αρέσει κάτι που μ’ αρέσει κι εμένα: ΜΟΥΣΙΚΗ. Αυτή είναι η σκηνή της Πάτρας. Χωρίς ταμπέλες, χωρίς κόμπλεξ, τελείως ανεξάρτητη αλλά τελείως αδερφική. Με μόνο σκοπό της την προώθηση με τα πιο αγνά μέσα, αυτού που αγαπάει τόσο πολύ: ΜΟΥΣΙΚΗ Υγ. Όλα τα παραπάνω είναι το πώς έζησα εγώ κάποια πράγματα. Καθαρά προσωπικές απόψεις και χωρίς να θέλω να θίξω κανέναν, στην περίπτωση που άθελά μου το έκανα.
Nicklas.jpg)
