sxino

sxino

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2006

Little Miss Sunshine

ή πως μπορει και οι αμερικανοι να εχουν δικιο, οταν σπανε τα ταμεια.
Μια φαντασικα υπεροχη ταινια, μια ταινια που βγηκε ολο το σινεμα με ενα χαμογελο μεχρι τα αυτια.
Μια ταινια που δεν εχει μαχη μεταξυ καλου και κακου, αλλα μεταξυ δυο κοσμων. Ενος περισοτερο πραγματικου που μπορει και δεχετε τα ελλατωματα και την αληθεια, και ενος που εχει ιεραρχησει την εμετικη ιδεολογια του win or die. Ο πατερας της οικογενειας που ειναι στο δευτερο στρατοπεδο, ειναι απο αυτους τους μεταμοντερνους τσαρλατανους, που κανουν κυριγματα,για το πως θα κερδιζεις παντα κτλ. το προβλημα του ειναι οτι εχει πιστεψει τοσο πολυ αυτα που λεει, που καταπιεζει αφορητα την οικογενεια του, δεν εχει back up plan, και γενικα κανει ενα σωρο βλακειες.
Ο παππους που σνιφαρει κοκκα, μαθαινει την μικρη χορο, και προσπαθει συνεχως να την σπασει στον γιο του ειναι και ο πιο διασκεδαστικος ρολος της ταινιας (αρχικα ειχε γραφτει για τον Bill Murray, αλλα τελικα τον επαιξε ο Steve Carell, και πραγματικα εγραψε).
Ο θειος ειναι ενας εμμονικος γκευ, διανοουμενος, που μολις γλιτωσε απο μια αποπειρα αυτοκτονιας, ο οποιος αποτελει τον πιο πειστικο πολο, απεναντι στην μαλακια του πατερα.
Ο γιος που εχει δωσει ορκος να μην μιλησει μεχρι να γινει πιλοτος, μεχρι που ανακαλυπτει την αληθεια και τρελενεται. Ενας τυπικος εφηβος που δεν μπορει να αποδεχτει τον κοσμο γυρω του.
Η μητερα που προσπαθει να ισσοροπησει ολα τα παραπανω, και να κανει τον κρικο που κρατα δεμενη την οικογενια.
Και τελοςη κορη, που θελει να παει στα καλλιστεια, κουβαλαει ολους τους παραπανω μαζι της στο ηρωικο VW (στα αληθεια χρησιμοποιηθηκαν 5 ολοιδια βανακια για να γυριστει η ταινια), και γενικα δινε ενα ρεσιταλ σε ολη την ταινια, που στο τελος κορυφωνετε.
Απο κει και περα το μεγαλυτερο μερος της ταινιας ειναι ενα διασκεδαστικο road trip με πολλες ανατροπες- αποκαλυψεις, και κυριως πολυ γελιο. Ενω το τελευταιο εικοσαλεπτο ειναι το αποκορυφωμα της ταινιας στα καλλιστεια.
Ολα τα παραπανω γινονται μεσα σε μια φοβερη σκηνοθεσια, ενω και οι ερμηνιες ειναι παρα πολυ καλες, και κυριως το σεναριο, ειδικα ο τροπος που εξελιστει τους χαρακτηρες, ειναι μοναδικο.
Ως κλασσικος προκατειλημενος καθε τοσο ελεγα οτι τωρα θα γινουν κλασσικες αμερικανιες, αλλα παντα με εξεπληττε ευχαριστα η ταινια. Η ταινια αρκετα off the beaten track και μην την χασετε με τιποτα σε λιγες βδομαδες που θα βγει στις αιθουσες.




rainboy     

καλα το Viy δεν θα το σχολιασω, επιασε πατο αυτη η ταινια.

1 σχόλιο:

deadend mind είπε...

ήμουν και εγώ εκεί - εννοείται ότι υπερσυμφωνώ! έξυπνο, πικρό και΄απίστευτα αστείο!!
πλάκα-πλάκα είχα να δω ταινία που το κοινό χειροκρότησε από τον κύκλο των χαμένων ποιητών..